Thursday, March 16, 2023

சாஃப்ட் மைசூர்பாகு vs கெட்டி மைசூர் பாக்கு!

சாஃப்ட் மைசூர்பாகு vs கெட்டி மைசூர் பாக்கு! - ஒரு இனிக்கும் வரலாறு

Published:

Representational Image

ஏறக்குறைய நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் மைசூர் மகாராஜா அரண்மனையின் கீழ் அமைந்த கோவில்களுக்கு பிரசாதமாக அரண்மனை சமையற்கூடம் சார்பாக தினமும் ஒரு இனிப்பு வழங்கப்படுமாம். ஒருநாள்...

பொறுப்புத் துறப்பு: இந்தக் கட்டுரை, வாசகரின் படைப்பு. கட்டுரையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தகவல்களுக்கும் கருத்துகளுக்கும் அதன் ஆசிரியரே பொறுப்பாவார். கட்டுரை சம்பந்தமாக உங்களுக்கு ஆட்சேபனை இருந்தால், my@vikatan.com-க்கு மின்னஞ்சல் அனுப்புங்கள்!

"என்ன சார், நெத்தியில் வீக்கம்?"

"நேத்து சாயந்திரம் வீட்டுக்குள்ள நுழையும்போதே தர்மபத்தினி சொன்னா, "ஏங்க, இன்னிக்கு நான் மைசூர்பாக் செய்திருக்கேன்"

'நீ செஞ்சிட்ட, நான் அதை சாப்பிட்டு மைசூர்பாக் தானான்னு சொல்றேன்'னு சொல்ல, கோபத்துல தட்டில இருந்து மைசூர் பாக்குன்னு சொன்னாளே, அதில ஒண்ணு விட்டெறிஞ்சா. அதை கேட்ச் பிடிக்க ட்ரை பண்ணினேன்.

"ஜஸ்ட் மிஸ்டு, மண்டையில பட்டுடுத்து."

மேற்சொன்ன உரையாடல்களை போல பலவிதமான நகைச்சுவை துணுக்குகளும் கிண்டலும் கேலியுமாக இல்லத்தரசிகள் மைசூர்பாக்கு செய்வதை எள்ளி நகையாடுவதை சிறுவயது முதலே நாம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறோம். ஆனாலும் மனம் தளராமல் நம் வீடுகளில் மைசூர்பாக் செய்வேன் என்று அடம் பிடித்தபடி ஒவ்வொரு முறையும் செய்து தோல்வியுற்றாலும் கவலைப்படாமல் தன் முயற்சியில் சற்றும் மனம் தளராத விக்கிரமாதித்தன் போல மீண்டும் முயற்சிப்பார்கள்.

மைசூர்பா

மைசூர்பா

பொதுவாக அது மைசூர்பாக்காக இல்லாமல் ருசி மிகுந்த பெயர் தெரியாத வேறு ஒரு இனிப்பாகவே இருக்கும். நான் எப்போதும் கூறுவது, மைசூர்பாகு சரியாக வராவிட்டாலும் பரவாயில்லை, நன்றாக இருக்கும் படசத்தில் அதற்கு வேறு ஒரு பெயர் கொடுத்து சாப்பிடலாம். சில சமயம் அது பால்கோவா அல்லது நெய் அல்வா போல இருக்கும். பெரும்பாலும் அது கடினமான பர்பியாகத் தான் உருவாகும். 

ஓரிரு தருணங்களில் அதற்கு செவன் கப் கேக் என்று கூட ஸ்டைலான பெயர் வைத்து விடுவோம். ஒருவேளை அது சரியாக வந்து விட்டால், நோட் திஸ் பாயிண்ட் யுவர் ஆனர், அது எங்க தப்பு இல்லை. அது தற்செயலாக எங்களையும் அறியாமல் நடந்த விபத்து போன்ற ஒரு அதிசய நிகழ்வு என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். சிம்பிளாக ஆங்கிலத்தில் ஃப்ளூக் என்ற ஒரு வார்த்தையில் சொல்லிவிடலாம். அதிரசம், சீடை, மைசூர் பாக்கு இவை மூன்றையும் சரியான திடம், நிறம், சுவை, மணத்துடன் செய்யக் கூடிய இல்லத்தரசிகளுக்கு சமையல் நிபுணி பட்டம் கண்டிப்பாக தரலாம்.

முதன்முதலாக மைசூர்பாக் எப்போது எவ்வாறு உருவானது? எங்கே உருவானது என்பது பெயரிலேயே புரிந்திருக்கும். கண்டிப்பாக மைசூர் ரசம், மைசர் போண்டா போல மைசூரிலிருந்து தான் மைசூர் பாக்கு வந்திருக்கும் என்று. மைசூர் சரி, அது என்ன பாக்கு? கொஞ்சம் யோசனைக்குப் பிறகு பாகு என்பதுதான் உருமாறி பாக், பாக்கு என்று மாறியிருக்கிறது என்று புரிகிறது.

இப்போது மைசூர் பாக் தோன்றிய கதையைப் பார்ப்போம். ஏறக்குறைய நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் மைசூர் மகாராஜா அரண்மனையின் கீழ் அமைந்த கோவில்களுக்கு பிரசாதமாக அரண்மனை சமையற்கூடம் சார்பாக தினமும் ஒரு இனிப்பு வழங்கப்படுவதுண்டு. ஒருநாள் தலைமை சமையல்காரர் நேரமாகிவிட்டதால் ஒப்பேற்றலுக்கு சட்டென்று செய்த ஒரு விஷயம் தான் இந்த மைசூர் பாக்.

Representational Image

Representational Image

மகாராஜா கிருஷ்ண ராஜா உடையாருக்கு இது மிகவும் பிடித்துப்போகவே தலைமை சமையல்காரரை கூப்பிட்டு இது என்ன இனிப்பு என்று கேட்க அப்போது தன் மனதில் தோன்றிய மைசூர் பாக்கு என்று சொல்லி வைத்தார். இப்படியாக அன்று முதல் இது தமிழ்நாடு, கர்நாடகம், ஆந்திரா முழுவதிலும் பந்திகளில் பரிமாறப்படும் ஒரு முக்கிய இனிப்பு ஐட்டமாக மாறியது.

அந்தக்காலங்களில், கல்யாண, வீட்டு விசேஷப் பந்தியில் இலையில் முதலில் வந்து விழுவது வாழைப்பழம் மற்றும் மைசூர் பாக். இப்போது அது மாறி நவீன திருமணப் பந்திகளில் பரிமாறப்படும் இனிப்புகளும் நவீனமாக காட்சியளிக்கின்றன. மால்புவா, பால் பேணி, நெய் போளி, பாதாம் அல்வா அப்புறம் ரச மலாய் என்று அவரவர் சக்திக்கு உகந்தது போல்.

மைசூர் பாக்கு என்னென்ன வகைகள் இருக்கிறது என்று ஆராய்ந்தபோது போர்ன்விட்டா, ஹார்லிக்ஸ், பீட்ரூட், காரட், கசகசா, முந்திரி, டேட்ஸ் என்று லிஸ்ட் நீள்கிறது. கெட்டி மைசூர்பாகு செய்ய முயன்று தோல்வியுற்ற குடும்பத் தலைவிகளை டார்கெட்டாக வைத்து மேற்சொன்ன விதவிதமான மைசூர் பாக்கை யூடியூபில் செய்வதாக விளையாட்டு காட்டிக்கொண்டு ஒரு கூட்டம் கல்லா கட்டுகிறது.

மைசூர் பாகு செய்ய தேவையான பொருட்கள் கடலை மாவு, நெய், எண்ணெய், சர்க்கரை அவ்வளவுதான். செய்முறை எளிதாக இருப்பது போல் இருந்தாலும் சுலபமாக மைசூர் பாக்கு செய்துவிடமுடியாது. தேவையான பொருட்கள் லிஸ்டில் இன்னும் இரண்டு விஷயங்களை சேர்த்துக்கொள்ளலாம். ஒன்று பொறுமை. அடுத்தது மிக முக்கியமான ஒன்று; செய்முறை அனுபவம். முதலில் சர்க்கரையை பதமாக பாகு காய்ச்சி அதில் சரியான அளவு வறுத்த கடலைமாவை சேர்த்து இந்தக் கலவையை தொடர்ந்து கிண்டியபடி பக்குவமாக காய்ச்சிய நெய்யை அதில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சேர்க்க வேண்டும். சரியான அளவில் நெய் சேர்க்கப்படும்போது அந்த சூட்டில் ஈரப்பதம் வெளியேறி ட்ரேயில் பரத்தியதும் சிறுசிறு துவாரங்களை மைசூர் பாக்கில் உருவாக்கிவிடும். சரியான முறையில் செய்யப்பட்ட மைசூர் பாக்கு பார்க்க மஞ்சள், ப்ரவுன், டார்க் ப்ரவுன் என்று மூன்று நிறங்கள் கலந்து இருக்கும்.

மைசூர் பாக்

மைசூர் பாக்

மஞ்சள் நிற பகுதி மிருதுவாக, ப்ரவுன் கொஞ்சம் கெட்டியாகவும் டார்க் ப்ரவுன் இன்னும் கொஞ்சம் கடினத்தன்மையாகவும் இருக்கும். வெட்டியெடுக்கப்பட்ட மைசூர் பாக்கு தேன் கூடு போன்ற சிறு சிறு துவாரங்களை கொண்டிருக்கும். இப்படி சரியான முறையில் செய்த மைசூர் பாக்கு சாப்பிட கெட்டியாகவும் சுவையாகவும் இருக்கும். திகட்டாது.

கொஞ்சம் அதிகமாகவே நெய் விட்டு செய்யப்படும் மைசூர் பாக்கு கொஞ்சம் மிருதுவாக மஞ்சள் நிறத்தில் இருக்கும். இதுதான் நெய் மைசூர் பாக்கு என்றும் கிருஷ்ணா ஸ்வீட்ஸ் அறிமுகப்படுத்திய மைசூர்பா எனவும் பெயர் பெற்றது. அதிகமான மிருதுத் தன்மையும் (இதை சிம்பாலிக்காக வெளிப்படுத்த வேண்டி பாக்கில் இருந்து 'க்கு' நீக்கப்பட்டது) இனிப்பும் கொண்டது இந்த வகையான நெய் தூக்கலான மைசூர்பா. ஆனால் இது ஒரே ஒரு விள்ளல் சாப்பிட்டாலே திகட்டி விடும். ஆரம்பத்தில் எல்லோருக்கும் இது மிகவும் பிடித்திருந்ததால் பண்டிகைகளில், குறிப்பாக தீபாவளியை ஆக்கிரமித்தது. எல்லா இனிப்புகளையும் பின்னுக்குத் தள்ளி 'ஸ்வீட் எடு, கொண்டாடு' என்றாலே இது மட்டும் தான் என்றானது. இதன் விளைவாக ஶ்ரீ கிருஷ்ணா ஸ்வீட்ஸ் விற்பனை எகிறி கூடுதல் தேவையை சமாளிக்க வேண்டி ஏரியாவுக்கு ஒரு கிளை என்ற ரேஞ்சில் விரிவாக்கம் ஆனது.

இப்போதெல்லாம் இதைச் சாப்பிட வேண்டாம். நினைத்தாலே இனிக்கும். வெறுமனே பார்த்தாலே திகட்டி விடுகிறது. சர்க்கரை வியாதி இருப்பவர்கள் இந்த வகை மைசூர்பா சாப்பிடுவதற்கு முன் மருந்து மாத்திரை மற்றும் இன்சுலின் ஷாட் எடுத்துக்கொள்வது சாலச் சிறந்தது. தீபாவளி மற்றும் பண்டிகைக் காலங்களில் இத்தகைய மைசூர்பாவை யாரேனும் நமக்கு அரை கிலோ டப்பா கொடுத்து விட்டாலே நம்ம டப்பா டான்ஸ் ஆடி விடும். ஓரிரு விள்ளல்களுக்கு பிறகு மிச்சமான மைசூர்பா பாக்கெட் எடுத்துச் செல்ல தயங்கி, வீட்டில் வேலை செய்யும் வேலைக்கார அம்மா கூட ஜகா வாங்கிவிடுவார். அப்பார்ட்மெண்ட் வாட்ச்மேனிடம் அன்பாக கொடுத்தால் "ஐயா, எனக்கு ஹெவி சுகர்" என்று டேக்கா கொடுத்து நழுவி விடுவார்.

கோவை மைசூர்பா

மிருதுவான மைசூர்பாகு சாப்பிட்டு அலுத்துப் போய் கெட்டி மைசூர் பாக்கு தேடி அலைந்த போது தான் தெரிந்தது பல இடங்களில் பெரிய இனிப்பு கடைகளில் அது கிடைப்பதில்லை என்று. புறநகர் பகுதிகளில் சிறிய இனிப்பு கடைகளில் கிடைத்தாலும் சென்னை போன்ற மாநகரங்களில் இது கொஞ்சம் அரிதாகவே கிடைக்கிறது. இன்றைக்கும் சென்னை தி.நகர் செல்லும் போதெல்லாம் ஷாப்பிங் லிஸ்டில் கோமதி சங்கர் கடையிலிருந்து சுவையான கெட்டி மைசூர்பா வாங்குவது எங்கள் வழக்கமாக இருக்கிறது.

மிருதுவான விலையுயர்ந்த வாயில் வைத்ததும் உருகும் நெய் மைசூர்பா அறிமுகம் செய்து, கெட்டி மைசூர் பாக்கை கடைகளில் இருந்து இடம்பெயர்த்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணா ஸ்வீட்ஸ்ல் இப்போது இதன் விற்பனை எப்படி இருக்கிறது என்றறிய ஒரு விசிட் செய்தபோது கடை முகப்பிலிருந்த இனிப்பு வகைகள் பாதாம் அல்வா, முந்திரி கத்லி, நெய் லட்டு போன்றவையே. டன் கணக்கில் விற்ற மைசூர்பா இப்போது ஒரு ஓரமாக சிறிய டப்பாக்களில். ஆச்சரியமாக, ஒரு குட்டியூண்டு டப்பாவில் சிங்கிள் மைசூர்பா கூட கிடைக்கிறது. அதைத் தவிர உங்களுக்கு சர்க்கரை வியாதியா? கவலை வேண்டாம். கருப்பட்டியில் செய்த மைசூர்பாக்கு இப்போது இங்கும் வேறு பல இடங்களிலும் கிடைக்கிறது. ஆனால் அது உண்மையில் மைசூர்பாக்கு போல இருக்குமா என்றால் சந்தேகமே.

மைசூர்பா


இறுதியாக இன்றளவும் என் நினைவில் இருப்பது பள்ளிப்பருவத்தில் சௌராஷ்டிரர் மற்றும் ஆந்திராவை சேர்ந்த சில சமூகத்தினரின் கல்யாணம் மற்றும் எளிய வீட்டு விசேஷ விருந்துகளில் பரிமாறப்படும் பிரிஞ்சி சாதம், அதோடு சேர்த்துக் கொள்ள வெஜிடபிள் குருமா, தக்காளி சேர்த்த வெங்காயத் தயிர் பச்சடி மற்றும் கண்டிப்பாக இருக்கும் ஒரு ஐட்டம் இனிப்பான, ஆனால் திகட்டாத கெட்டி மைசூர்பாக்கு. கடைசியில் சூடான காப்பி. அவ்வளவே. காய்கறிகள் எதுவும் இல்லாமல் உருளைக்கிழங்கு மட்டும் போட்டு தூக்கலான ஒரு மசாலா வாசனையும் சுவையும் கொண்டது இந்த பிரிஞ்சி சாதம். இலையில் முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட பதார்த்தங்களை உள்ளடக்கிய தற்போதைய மெகா பந்திகளில் பெற முடியாத ஒரு சுவை அனுபவம் ஒரு சிங்கிள் கெட்டி மைசூர் பாக்கு உள்ளடக்கிய மேற்சொன்ன எளிமையான பந்திகளில் இருந்தது தான் உண்மை.

-சசி


 மைசூர் பாக்கு! - ஒரு இனிக்கும் வரலாறு

அன்றைய சென்னை தியேட்டர்கள்!

அன்றைய சென்னை தியேட்டர்கள்! - ஒரு ஜில் ப்ளாஷ்பேக்

Published:

Representational Image

அண்ணாசாலையில் சிவாஜிக்கு சொந்தமான சாந்தி தியேட்டரில் பொதுவாக எப்போதுமே நடிகர் திலகம் படங்கள் மட்டுமே வெளியாகும். அதற்கு பிறகு அங்கு பிரபுவின் படங்கள் வெளியானது. ..

பொறுப்புத் துறப்பு: இந்தக் கட்டுரை, வாசகரின் படைப்பு. கட்டுரையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தகவல்களுக்கும் கருத்துகளுக்கும் அதன் ஆசிரியரே பொறுப்பாவார். கட்டுரை சம்பந்தமாக உங்களுக்கு ஆட்சேபனை இருந்தால், my@vikatan.com-க்கு மின்னஞ்சல் அனுப்புங்கள்!

கோயில் இல்லாத ஊரில் குடியிருக்க வேண்டாம் என்று சொல்கிறார்கள். ஆனால் தியேட்டர்கள் இல்லாத ஊரில்? டெலிவிஷன், கேபிள் டிவி மற்றும் யூ ட்யூப், அமேசான், நெட்பிளிக்ஸ், ஓடிடி, செல்போன், வாட்ஸ் அப் வகையறாக்கள் இல்லாத காலகட்டத்தில் நமக்கு இருந்த ஒரே பொழுதுபோக்கு திரையரங்குகளில் சினிமா பார்ப்பது மட்டும்தான். எம்ஜிஆர் சிவாஜி எம்எஸ்வி கண்ணதாசன் இவர்களெல்லாம் நம் அன்றாட வாழ்வில் ஒன்றர கலந்திருந்தார்கள். 

Representational Image

Representational Image

இரண்டாவது தர வரிசை பட்டியலில் இருந்த ஜெய்சங்கர், முத்துராமன், சிவகுமார், ஏவிஎம் ராஜன், ரவிச்சந்திரன் போன்றவர்கள் படங்களே அக்காலத்தில் சர்வ சாதாரணமாக நூறு நாட்களுக்கு மேல் ஓடியது. காரணம் மக்கள் தியேட்டர்களில் படம் பார்ப்பதை ஒரு வாடிக்கையாகவே வைத்திருந்தார்கள். எனவே தியேட்டர் இல்லாத ஊரில் வாழவே முடியாது என்பதுதான் அன்றைய உண்மை நிலவரம்.

எங்களுடைய பள்ளிக்காலங்களில் பெரும்பான்மையாக நாங்கள் வசித்தது பார்டர் தோட்டம் (இந்த ஏரியாவில் பார்டரும் இல்லை, தோட்டமும் இல்லை, ஏன் இந்த பெயர் என்று எனக்கு இதுவரை தெரியவில்லை) என்று சொல்லப்படும் திருவல்லிக்கேணிக்கும் அண்ணா சாலைக்கும் இடையே இருபதுக்கும் மேற்பட்ட தியேட்டர்களால் புடைசூழப்பட்ட ஒரு ஏரியா. கடிகார சுற்று வரிசைப்படி எங்கள் வீட்டை சுற்றி இருந்த திரையரங்குகள் வரிசைக்கிரமமாக மிட்லண்ட் தியேட்டர் பிற்காலத்தில் இது தியேட்டர் ஜெயப்பிரதா என மாறி பின்னர் மிஸ்ஸிங். இன்னும் கொஞ்ச தூரத்தில் ஓடியன் தியேட்டர் (பின்னாளில் மெலோடி) உள்பக்கமாக ராயப்பேட்டையில் பைலட், சத்யம் காம்ப்ளக்ஸ் மீண்டும் அண்ணா சாலையில் (முன்னர் மவுண்ட் ரோடு) வெலிங்டன், எதிர்ப்பக்கம் குளோப் தியேட்டர் (பிற்காலத்தில் இது அலங்கார்) அப்படியே நேர்கோட்டில் சென்றால் ஆனந்த் அதே வரிசையில் சபையர் தியேட்டர்.

மீண்டும் அண்ணா சாலை எதிர்ப்பக்கமாக கேசினோ, கெய்ட்டி அப்புறம் சித்ரா, ஜிம்கானா கிளப் அருகில் பிளாசா தியேட்டர் அதன் எதிரில் நியூ எல்பின்ஸ்டோன். எதிர்ப்பக்கம் தேவி திரை வளாகம் பக்கத்தில் சாந்தி மற்றும் அண்ணா தியேட்டர். வாலாஜா தெருவில் நுழைந்தால் அங்கு சில்ட்ரன்ஸ் தியேட்டர் (இது இப்போதைய கலைவாணர் அரங்கம்) எதிர்ப்பக்கம் பாரகன் அப்படியே பின்னாடி வந்து திருவல்லிக்கேணியில் நுழையும்போது ஸ்டார் தியேட்டர்.. கொஞ்சம் இருங்கள் மூச்சை விட்டுக் கொள்கிறேன்.

Representational Image

Representational Image

இவ்வளவு தியேட்டர்கள் இருந்தாலும் அந்த காலங்களில் தியேட்டர்களில் டிக்கெட் கிடைப்பது என்பது மிகக் கடினமான ஒரு விஷயம். சத்யம் தியேடடரில் 'ஷோலே' படம் பார்க்க சென்று மதிய காட்சிக்கு டிக்கெட் கிடைக்காமல் சட்டை, தலைமுடி எல்லாம் கசங்கிபோன நிலையிலும் வெளியேறாமல், அடுத்த காட்சிக்கு மறுபடி மூன்று மணி நேரம் கியுவில் நின்று டிக்கெட் வாங்கி படம் பார்த்த மறவர் படை நாங்கள்.

அப்பொதெல்லாம் சென்னையை சுற்றியுள்ள புறநகர் பகுதிகளில் கூரை வேய்ந்த கொட்டாய் திரையரங்குகளில் சேர் போடாத தரை டிக்கெட் கட்டணம் மிகவும் மலிவாக இருக்கும். அதை வாங்கிக் கொண்டு ஹாயாக தரையில் உட்கார்ந்து கொண்டு படம் பார்க்க வேண்டியதுதான். போரடித்தால், கூட்டம் இல்லை என்றால் அப்படியே காலை நீட்டிப் படுத்தும் கொள்ளலாம். 

குடும்பத்தோடு வருபவர்கள் சிலர் ஜமுக்காளம் தலையணை, தண்ணீர் கூஜா, பலகாரம் எல்லாம் கூட கொண்டு வருவார்கள். இந்த தரை டிக்கெட்காரர்கள் பெரும்பாலும் அந்தந்த ஏரியாவின் மண்ணின் மைந்தர்கள். தனுஷ் வசனங்களில் 'நாங்கல்லாம் தரை லோக்கல்' என்று சொல்வார் அல்லவா, அதே தான்.

சாதாரண தியேட்டர்களில் லோ கிளாஸ் எனப்படும் குறைந்த கட்டண டிக்கெட் 60லிருந்து 90 பைசா வரை தான் இருந்தது. இங்கு போடப்பட்டிருக்கும் நாற்காலிகள் அவ்வளவாக வசதியாக இருக்காது. மூட்டைப் பூச்சிகளின் கூடாரமாக இருக்கும். இந்த கிளாஸ் டிக்கெட் வாங்கினால் மிக வேகமாக உசைன் போல்ட் போல ஓடினால் தான் பின்வரிசை இருக்கை கிடைக்கும். அதுவே ஸ்கிரீன்ல் இருந்து அதிக பட்சமாக இரண்டாவது வரிசையாகத்தான் இருக்கும். கொஞ்சம் தாமதித்தாலும் முதல் வரிசை தான். இங்கு அமர்ந்து படம் பார்ப்பது ஒரு வினோதமான அனுபவம்.

Representational Image

Representational Image

ஒருவேளை இந்த வரிசையிலும் நடுவில் இடம் கிடைக்காமல் ஓரமாக ஏதாவது இருக்கையில் அமர்ந்துவிட்டால் மிக கொடுமை. எம்ஜிஆர் கொஞ்சம் கோணலாகத் தெரிவார். அவர் நம்பியாரை அடிக்கும்போது ஒவ்வொரு குத்தும் நம்மீது படுவது போல் இருக்கும். 

சிலசமயங்களில் வெள்ளித்திரை வெளிச்சத்தில் ஈர்க்கப்பட்டு வரும் விட்டில் பூச்சிகள் மற்றும் கொசுக்களை உண்டு வளர்ந்த பெரிய ராட்சத பல்லி ஒன்று 'நான் பார்க்காத ஸ்டாரா' என்றபடி அங்குமிங்கும் திரையில் கே ஆர் விஜயா மீது ஓடிக்கொண்டிருக்கும். அவரோ அதைப் பற்றி கவலைப்படாமல் தோளை சரித்து சிணுங்கியபடி வசனம் பேசிக் கொண்டிருப்பார். நமக்கோ அந்த பல்லி எப்போது நம்மீது விழும் என்று பயமாக இருக்கும். 

இத்தகைய தியேட்டர்களில் இடைவேளை விட்டவுடன் காட்சிகள் பெரும் பரபரப்பாக மாறிவிடும். இடைவேளைக்கு சற்று முன்னர் தான் கதாநாயகி வீட்டை விட்டு துரத்தப்பட்டு கதறி அழுது எல்லார் கண்களையும் குளமாக்கி இருப்பார். ஆனால் மக்கள் இப்போது இடைவேளையின்போது அதைப் பற்றிய கவலை இல்லாமல் தின்பண்டங்கள் வாங்கித் தின்பது மற்றும் வெளியே சென்று பீடி, சிகரெட் புகைப்பது என்று பிசியாக இருப்பார்கள்.

ஒருபக்கம் தலைக்குமேலே அலுமினிய டிரேக்களை தூக்கியபடி விற்பனையாளர்கள் தியேட்டருக்குள் வலம் வருவார்கள். அந்த குட்டி ட்ரேயில் பட்டர் பிஸ்கட், தேங்காய் பிஸ்கட், கமர்கட், பாப்பின்ஸ் ரோல், ஆரஞ்சு மிட்டாய் போன்ற பலரக தின்பண்டங்கள் இருக்கும். இது தவிர கலர், சோடா விற்பனை களை கட்டும். குட்டி சம்சா விற்கும் பையன்கள் கூடையோடு சுற்றுவார்கள். இது சாதாரண பெரிய சமோசா அல்ல. வதக்கிய வெங்காயம் ஸ்டப் செய்த குட்டி மலிவு விலை சம்சா. இடைவேளைக்கு பிறகு மீண்டும் திரைப்படம் ஆரம்பித்து பத்து பதினைந்து நிமிடங்கள் ஆகும் இந்த களேபரங்கள் அடங்க. இந்த சமயத்தில் வெளியே செல்லும் கதவுகளை திறந்து விட்டு விடுவாரகள். 

Representational Image

Representational Image

பேன் காற்றையும் மீறி வியர்வை நெடி மற்றும் பீடி சிகரெட் குடித்த புகை மண்டலக் காற்று, வெளியே திறந்தவெளி கழிப்பிடத்தின் நாற்றம் இவையெல்லாம் சேர்ந்த கலவையாக, இப்போதும் மனதில் உறைந்திருக்கும் அந்தக்கால தியேட்டர் வாசனை என்பதே இது தானோ…

சிறு வயதில் தியேட்டருக்குள் நுழைந்து, சீட்டில் அமர்ந்த பின் அடுத்த கவலை, நமக்கு முன்னேயுள்ள இருக்கையில் யார் வந்து அமரப்போகிறார்கள் என்பது தான்? சமதளமான தரை கொண்ட அரங்கில் முன்னே அமர்பவர் கொஞ்சம் உயரமானவராக இருந்து விட்டால் கதை கந்தல். குழந்தைகள், சிறுவர்கள், பெண்கள் வரணும் என்று எதிர்பார்க்கும் மனசு.

ஆனாலும் மர்பி விதிப்படி எப்போதும் எனக்கு முன் சீட்டில் அமரும் நபர், தமிழ் நாட்டிலேயே மிக உயரமானவராக, 'என்ன மீறி நீ படத்த பாத்துடுவியா?' என்று கேட்பது போல் இருக்கும். ஒரு வேளை உயரம் குறைந்த நபர் என்று சந்தோஷப் பட்டால், அவர் ஏதோ மிலிடரியில் இருந்து லீவில் வந்து அட்டென்ஷன் சொன்னது போல் விறைப்பாக அமர்ந்திருப்பார். மொத்தத்தில், இரண்டு சீட்டுக்கு நடுவில் உள்ள இடுக்கு வழியாக தான் கழுத்து வலிக்க முழு படமும் பார்க்க வேண்டியிருக்கும்.

தியேட்டர்

தியேட்டர்
Representational Image

சென்னைவாசிகளான பலர் அந்த காலத்தில் லாரல் ஹார்டி, சார்லி சாப்ளின், ஜெர்ரி லூயிஸ், டார்ஜான், ஃபாண்டம் போன்ற படங்களை கண்டிப்பாக தங்கள் சிறுவயதில் சில்ட்ரன்ஸ் தியேட்டர் என்று அழைக்கப்பட்ட தற்போதைய கலைவாணர் அரங்கில் தான் பார்த்திருப்பார்கள் என்பதில் எந்தவித சந்தேகமும் இல்லை. மிகக் குறைவான கட்டணத்தில் சிறுவர்களுக்கென்று இங்கு படங்கள் திரையிடப்பட்டது. ஜவஹர்லால் நேருவின் பிறந்த நாளான குழந்தைகள் தினமன்று வெளியிடப்படும் படங்களுக்கு இலவச அனுமதி. அந்த நாளில் ‘குழந்தைகள் கும்பமேளா’ போல, வாலாஜா சாலையில் எங்கு பார்த்தாலும் சிறுவர்கள் கூட்டம் அலை மோதும்.

நியூ எல்பின்ஸ்டோன் தியேட்டரில் எப்போதுமே மலையாளத் திரைப்படங்கள் மட்டுமே வெளியிடப்படும். அதன் வாசலில் உள்ள பேனரில் ஸ்டாண்டர்டாக சத்யன், பிரேம் நசீர் அல்லது மது, இந்த மூன்று பேரில் யாரேனும் ஒருவர் மடித்த வேட்டியும் முண்டா பனியனும் அணிந்துகொண்டு கையில் ஒரு பீடியுடன் காட்சியளிப்பார். கேசினோ தியேட்டரில் ஆங்கிலப்படம் ரிலீஸ் மட்டும் தான். ஹட்டாரி, டென் கமாண்ட்மெண்ட்ஸ் போன்ற வசூலைக் குவித்த படங்கள் இங்கு தான் வெளியானது. விதிவிலக்காக வெளியாகி வசூலை அள்ளிய சில தமிழ் படங்களில் ஒன்று எம்ஜிஆர் நடித்த எங்க வீட்டுப் பிள்ளை. இன்னொன்று கமல் நடித்த வாழ்வே மாயம்.

Representational Image

Representational Image

அண்ணாசாலையில் சிவாஜிக்கு சொந்தமான சாந்தி தியேட்டரில் பொதுவாக எப்போதுமே நடிகர் திலகம் படங்கள் மட்டுமே வெளியாகும். அதற்கு பிறகு அங்கு பிரபுவின் படங்கள் வெளியானது. வெலிங்டன் தியேட்டர் பக்தி படங்கள் ரிலீஸுக்கு பெயர் போனது. பாரகன், சித்ரா, கெயிட்டி மற்றும் பிளாசா தியேட்டர்களில் கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரியான கலவையாக தமிழ் திரைப்படங்கள் வெளியாகும். 

அலங்கார் தியேட்டரில்(பழைய குளோப்) ஆரம்ப காலத்தில் வெளியான 'தி ப்ரொட்டக்டர்' என்ற ஜாக்கிசான் படம் வசூலில் சக்கை போடு போட்டது. அதேபோல் ஆனந்த் தியேட்டரில் பலமுறை வெளியாகி வசூலை அள்ளிக் கொடுத்த புரூஸ்லீயின் 'என்டர் த டிராகன்' திரைப்படம் சென்னைவாசிகள் யாராலும் மறக்க முடியாத நிகழ்வு. சபையர் தியேட்டரில் பாலச்சந்தர் இயக்கி கமல் நடித்த தெலுங்கு படம் மரோ சரித்ரா; பின்னர் அதன் ஹிந்தி ரீமேக் ஏக் துஜே கேலியே வெளியாகி ஓடிக் கொண்டிருந்த கால கட்டங்களில் சென்னையில் உள்ள கல்லூரிகளில் மாணவர்கள் வருகை பதிவு குறைந்து இந்த தியேட்டர் நிரம்பியது என்பதே உண்மை.

கணினிவழி முன்பதிவு வசதி, சொகுசான இருக்கைகள், குளுகுளு ஏசி, அகன்ற 70 mm வெள்ளித்திரை, ஸ்டீரியோ ஒலி அமைப்பு, நவீன கழிப்பிட வசதிகள் மற்றும் இடைவேளையில் மேற்கத்திய பாணியிலான கேன்டீன் வசதி கொண்ட இந்த தேவி திரைக் குழுமத்தின் வருகை தமிழகத்தில் தியேட்டர்களின் வடிவம் முற்றிலுமாக மாறுபட முக்கிய காரணமாக இருந்தது. தேவி பாரடைஸில் தொடர்ந்த ஹவுஸ்புல் காட்சிகளில் முதலில் சாதனை செய்தது எம்ஜிஆர் நடித்த ரிக்க்ஷாக்காரன், பிறகு அதை முறியடித்த படம் உலகம் சுற்றும் வாலிபன். இந்த இரண்டு சாதனைகளையும் முறியடித்தது கமல் நடித்த அபூர்வ சகோதரர்கள், கிட்டத்தட்ட 300 அரங்கு நிறைந்த காட்சிகள்.

ஆர்யா, கலையரசன், துஷாரா - 'சார்பட்டா'

ஆர்யா, கலையரசன், துஷாரா - 'சார்பட்டா'

மேற்குறிப்பிட்டவற்றில் பெரும்பாலான திரையரங்குகள் இப்போது கல்யாண மண்டபங்களாக, ஷாப்பிங் மால்களாக அல்லது அடுக்கு மாடி குடியிருப்புகளாக மாறி விட்டன.

'சார்பட்டா பரம்பரை' படத்தை வீட்டில் அமர்ந்தபடி அமேஸான் ஓடிடியில் பார்க்கும் போது, எப்போது வேண்டுமானாலும் நிறுத்தி நம் இஷ்டப்படி இடைவேளை விடலாம். கபிலன் வேம்புலி கிளைமாக்ஸ் பதினோறு ரவுண்டு குத்துசண்டையை வீட்டில் நொறுக்குத் தீனியை கொரித்தபடி அவ்வப்போது பாஸ் செய்து முப்பது ரவுண்டுகளாக கூட மாற்றலாம்,

ஆனாலும் கைகளில் ரிமோட் ஏதும் இல்லாமல், முன் வரிசையில் வியர்வை நெடியுடன், இடைவேளையில் குட்டி சம்சா சாப்பிட்டபடி அடுத்து என்ன நடக்கும் என்று பிரமிப்பாக சித்ரா தியேட்டரில் பார்த்த தென்னக ஜேம்ஸ் பாண்ட் ஜெய்சங்கரின் 'துணிவே துணை' தான் இன்றளவும் என் மனதில் நிற்கிறது.

-சசி

My Vikatan

Saturday, August 7, 2021

முறுக்கு சுற்றலாம் வாங்க..

 

 

Published:

ஒவ்வொரு தீபாவளிக்கும் இது பரணிலிருந்து கீழே இறங்கிடும்! - `முறுக்கு’ வரலாறுDiwali snacks


 

முறுக்கு பற்றி கட்டுரை எழுத தொடங்கியபின் தகவல்கள் ரொம்ப குறைவாக இருக்கிறதே என்று கூகுளில் 'சங்க இலக்கியத்தில் முறுக்கு' என்று தேடினால் சங்கம் ஹோட்டலில் செய்த முறுக்கு என்று 'பெப்பே' காட்டுகிறது. 'தமிழ் திரைப்படங்களில் முறுக்கு' என்று தேடினால் ஆதி நடித்த 'மீசைய முறுக்கு' படம் தொடர்பான போஸ்டர்கள் வந்து விழுகிறது.

மணப்பாறை முறுக்கு

முறுக்கு வகைகள் தோராயமாக; கைமுறுக்கு, நெய் முறுக்கு, முள்ளு முறுக்கு, ரிப்பன் முறுக்கு, தேன் குழல் முறுக்கு, அச்சு முறுக்கு, கல்யாண சீர் முறுக்கு, அப்புறம் முக்கியமாக மணப்பாறை முறுக்கு. 'மணப்பாற மாடுகட்டி மாயவரம் ஏறு பூட்டி' என்ற பாடலை கேட்கும்போதெல்லாம் நான் நினைப்பது, மணப்பாறை என்றாலே முறுக்கு தானே நமக்கெல்லாம் ஞாபகத்துக்கு வருகிறது. கவிஞர் மருதகாசிக்கு மட்டும் ஏன் மாடு நினைவுக்கு வந்தது என்பதே. ஆனால் அதன் விளைவால் காலத்தால் அழியாத ஒரு திரைப்பாடல் நமக்கு கிடைத்தது என்பது வேறு விஷயம்.

முறுக்கு செய்ய அதிகபட்சம் ஐந்து அல்லது ஆறு பொருட்கள் தான் தேவை. உளுந்து மாவு, அரிசி மாவு, எண்ணெய்(மற்றும் வெண்ணெய்), சீரகம், பெருங்காயம், கருப்பு எள்ளு. சில வகை முறுக்குகளில் ஓமம் சேர்க்கப்படும். அப்ப, உப்பு வேண்டாமா? என்று கேட்டு வெறுப்பேத்தாதீங்க. உப்பு, தண்ணீர் இதெல்லாம் சமையலுக்கு தேவையான பொருள்கள் லிஸ்டில் எப்பவும் வராது. அப்புறம் முறுக்கு செய்ய முக்கியமான, லிஸ்டடில் இல்லாத ஒன்று: பொறுமை.

முறுக்கு எங்கிருந்து தோன்றியது என்ற கேள்விக்கு தமிழ்நாடு என்று பட்டென்று உடனே பதில் சொல்லிவிடலாம். முறுக்கு தமிழகத்தில் இருந்துதான் வந்து இருக்கும் என்பதற்கு அதன் பெயரே ஒரு சான்று. முறுக்கிக் கொண்டு இருப்பதால் அது முறுக்கு. வட இந்தியாவில் இதை சக்லி என்று சொல்கிறார்கள் அங்கு சக்கிலி என்றால் சக்கரம் என்று அர்த்தம். எப்போதும் போல் தெலுங்கில் எக்ஸ்ட்ராவாக ஒரு லு சேர்த்து முறுக்குலு என்கிறார்கள்.

எப்போது முறுக்கு தோன்றியது என்ற தகவல் எதுவும் இல்லை. ஒரு வேளை தமிழகத்தில் தீபாவளி கொண்டாட தொடங்கிய காலத்திலிருந்து இருக்கலாம். பட்டாசு இல்லாத கொரோனா தீபாவளி கூட பார்க்கலாம். ஆனால் தீபாவளிக்கு முறுக்கு செய்யாத வீடுகள் இருக்காது. 'பனி இல்லாத மார்கழியா' பாடல் வரிசையில் கவிஞர் சொல்ல மறந்துபோன ஒரு வரி 'முறுக்கு இல்லாத தீபாவளியா?'

முறுக்கு

தீபாவளி என்றாலே இனிப்புக்கு அதிரசம் சுடுவது இவற்றோடு சில சமயம் லட்டு. முறுக்கு கண்டிப்பான ஒரு சேவரி ஐட்டம். கிருஷ்ணஜெயந்திக்கு செய்வது கிருஷ்ணருக்கு (குறிப்பாக நமக்கும்) ரொம்ப பிடித்த முறுக்கு மற்றும் சீடை.

தமிழில் சமையல் செய்யும் ஒவ்வொரு உணவுக்கும் தாய்மார்கள் வினைச்சொல்லாக கையாளும் அடைமொழி மிகவும் அலாதியானது. இட்லி ஊற்றுவார்கள். தோசை வார்ப்பார்கள். வடையை சுடுவார்கள். கொழுக்கட்டை பிடிப்பார்கள். அடை தட்டுவார்கள். லட்டு உருட்டுவது. உப்புமா கிண்டுவது. முறுக்கு மட்டும் தான் சுற்றுவார்கள். ஆங்கிலத்தில் எல்லாமே 'வாட் இஸ் குக்கிங்' தான்.

முறுக்கு சுற்றல் மற்றும் அதிரசம் சுட தேவையான முன்னேற்பாடுகள் வீடுகளில் தீபாவளிக்கு ஒரு வாரம் முன்பாகவே தடபுடலாக தொடங்கிவிடும். முதல் கட்டமாக பரணிலிருந்து எடுப்பது முறுக்கு செய்ய தேவையான பெரிய வாணலி. இதை தீபாவளி வாணலி என்று சில வீடுகளில் சொல்வார்கள். வருடத்திற்கு ஒரு முறை கள்ளழகர் ஆற்றில் இறங்கும் வைபவம் போல தீவளிக்கு தீவளி இது பரணிலிருந்து கீழே இறங்கும். அப்புறம் பெரிய ராட்சத ஜல்லிக் கரண்டி, முறுக்கு சுட்டபின் ஸ்டோர் செய்ய தேவையான அலுமினிய டின், இவற்றை எல்லாம் பையன்கள் உதவியுடன் அம்மாக்கள் கீழே இறக்குவார்கள். தீபாவளிக்கு இரண்டு மூன்று நாட்கள் முன் தான் முறுக்கு சுடும் படலம் ஆரம்பமாகும். முறுக்கு சுடும் போதே அவ்வப்போது தெருவில் விளையாடிவிட்டு வீட்டுக்குள் நுழையும் போதெல்லாம் ஒரு முறுக்கு எடுத்துக்கொண்டு அம்மா திட்டுவதை பொருட்படுத்தாமல் குழந்தைகளும் சிறுவர்களும் மீண்டும் வெளியே ஓடுவார்கள். பல வீடுகளில் தீபாவளி சமயங்களில் காதில் விழும் சில ஸ்டாண்டர்ட் உரையாடல்கள்.

மகிழம்பூ முறுக்கு

"என்னம்மா, போன தீபாவளிக்கு பண்ண முறுக்கு கொஞ்சம் டார்க் ப்ரவுன் கலர்ல இருந்தது. அது கொஞ்சம் டேஸ்ட் ஆகவும் இருந்தாப் போல.. "

"அது ஒண்ணும் இல்ல, அந்த சமயத்துல நான் கொஞ்சம் கோபமா இருந்ததால சரியா கவனிக்காம எண்ணெயில கொஞ்சம் அதிகமா காய்ஞ்சுடுச்சு. அதான்!"

"கோவமா? யார் மேல, அப்பாவா.. வேணும்னா இப்ப அவர வந்து கொஞ்சம் திட்ட சொல்லட்டுமா? முறுக்கு நல்லா டேஸ்டா வருமில்ல.."

"ஏம்மா, இப்படி முறுக்கு சுட்டுத் தள்ளுர! ஏதாவது கடை போட போறியா! (ஆனால் மூன்றே நாட்களில் முறுக்கு டின் காலியாகி விடும்)

முறுக்கு அதிரசம் சுட்டு 'சன் டேன்' ஆகி கொஞ்சம் கறுத்துப்போன அம்மா 'என்னால முடியலடா சாமி, அடுத்த தீபாவளிக்கு கிருஷ்ணா ஸ்வீட்ஸ்ல வாங்கிடலாம்' என்று சொல்வார்களே தவிர குடும்பத்தினர் முறுக்கு 'சூப்பர்' என்று ஒரு வார்த்தை சொல்லி விட்டாலே போதும், சரண்டர் ஆகி விடுவார்கள். அடுத்த தீபாவளிக்கும் எப்போதும் போல வாணலி பரணிலிருந்து டாண் என்று கீழிறங்கும்.

மணப்பாறை முறுக்கு பற்றிய சில சுவாரஸ்யமான தகவல்களை பார்க்கலாம். முதன்முதலாக மணப்பாறை முறுக்கை சுதந்திரம் பெரும் முன்பே ரயில்வே கேண்டீன் மூலமாக இந்தியா முழுவதும் கொண்டு சேர்த்தது மணப்பாறையை சேர்ந்த மணி ஐயர். இன்றைக்கும் மணி ஐயரின் அதே செய்முறையில் விலை குறைவாகவும் அலாதியான சுவையும் கொண்ட மணப்பாறை முறுக்கு செய்வதை முன்னூறுக்கும் மேற்பட்ட குடும்பங்கள் அங்கு தொழிலாக கொண்டுள்ளார்கள்.

முறுக்கு

டபுள் ஃப்ரை முறையில் செய்யப்படும் இந்த முறுக்கில் ஓமம், சீரகம் மற்றும் கருப்பு எள்ளு சேர்க்கப்படுகிறது. இதன் ருசிக்கு மணப்பாறை பகுதியில் கிடைக்கும் இயல்பான உப்புத் தன்மை கொண்ட தண்ணீரும் ஒரு காரணம் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. இன்றைக்கும் உள்ளூரில் இந்த முறுக்கு இரண்டு ரூபாய்க்கு கிடைக்கிறது. இதற்கான புவிசார் குறியீடு இன்னமும் விண்ணப்பிக்கப்பட்ட நிலையிலலேயே தான் உள்ளது. இன்றளவில் முறுக்கு செய்யும் குடும்பங்களின் வாழ்வாதாரம் உயராத நிலையில் இதில் சம்பாதிப்பது இடைத்தரகர்கள் மட்டுமே என்று கூறுகிறார்கள்.

கல்யாணம் முடிந்த பிறகு பெண் வீட்டார் தரும் சீர் வரிசையில் உள்ள ஐட்டங்களில் முக்கியமாக அலசப்படுவது கல்யாண சீர் முறுக்கு. அதில் எத்தனை சுற்று இருக்கிறது என்று எண்ணிப் பார்த்து பெண்கள் பெருமிதம் கொள்வார்கள். பதினோரு சுற்று இருந்தால் ரொம்ப கெத்து என்று சொல்வதுண்டு. உலகிலேயே பற்களுக்கு சவால் விடும் கடினமான தின்பண்டங்களின் பட்டியலில் முறுக்கு கண்டிப்பாக இடம் பெறும். ஆனால் கைகளினால் சுற்றப்படும் இந்த சீர் முறுக்கு வெண்ணெய் அதிகமாக சேர்ப்பதால் தரமாகவும் விலை உயர்ந்ததாகவும் அதேசமயம் மிருதுவாக, சுவை அள்ளும்படியாகவும் இருக்கும்.

முறுக்கு

தமிழில் நக்கல் மிகுந்த பழமொழிகளில் ஒன்று: 'பல்லில்லாத கிழவனுக்கு முறுக்கு கேட்குதாம்'. ஆனால் இன்றைக்கும் தாத்தா பாட்டிகளுக்கு வெற்றிலைப் பாக்கு இடிக்கும் குட்டி உரலில் முறுக்கு பொடித்துக் கொடுக்கும் பாசக்கார பேரன் பேத்திகளை எல்லா வீடுகளிலும் பார்க்கலாம். முறுக்கு சம்பந்தமாக என் பங்களிப்பாக

ஒரு கவிதை: இளமையில் முறுக்கு தின்ன கையில் காசில்லை. முதுமையில் கைநிறைய காசு. வாயில் பல் இல்லை. ஆசை மட்டுமே என்றும் நிரந்தரமாய்...

ஒரு ஆலோசனை: நான் சொல்வதெல்லாம் “காற்றுள்ள போதே தூற்றிக்கொள். பல்லுள்ள போதே சாப்பிட்டுக் கொள்'” என்பதுதான்.

ஒரு தத்துவம்: நூலுல விழுந்த சிக்கானா பிரிச்சி தீர்க்கலாம். வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட சிக்கலை பேசித் தீர்த்துக் கொள்ளலாம். ஆனா முறுக்குல விழுந்த சிக்கலை உடைச்சு அதை சாப்பிட்டு தான் தீர்க்கணும்.

-சசி

 விகடன் கட்டுரை லிங்க் : 

 ஒவ்வொரு தீபாவளிக்கும் இது பரணிலிருந்து கீழே இறங்கிடும்! - `முறுக்கு’ வரலாறு

 

 

பிராக்ரஸ் ரிப்போர்ட் கார்டும் அப்பா கையெழுத்தும்

 

Published:

ஜெகஜால கில்லாடி பையன்களின் கையெழுத்து போர்ஜரி! - பிராக்ரஸ் கார்டு கதை

 Representational Image


 

சிறுவயதில் உங்கள் வீட்டு பரணையில் தட்டுமுட்டு சாமான்களை எடுக்கும்போது அல்லது புத்தகங்களை அடுக்கும்போது உங்களை குட்டித் தேள் கொட்டிய அனுபவம் உண்டா? குறைந்தபட்சம் பள்ளிக்குச் செல்லும் வழியில் உங்களை ஏதாவது தெரு நாய் துரத்திக் கடித்திருக்கிறதா?

மண்டையிலோ, கால் கையிலோ அடிபட்டு ரத்தம் கொட்டும் போது பஞ்சு வைத்து துடைத்து டிங்சர் வைக்கும்போது 'ஐயோ! இதற்கு அடிப்பட்ட வலியே பரவாயில்லை' என்று அலறியதுண்டா?

சைக்கிள் வாடகைக்கு எடுத்து ஓட்டப் பழகும் போது எதிரே வந்த தயிர்க்காரப் பாட்டி அல்லது ஓரமாக சிவனே என்று புகையிலை போட்டபடி அமர்ந்திருந்த தாத்தாவையோ நோக்கி காந்தம் போல் ஈர்க்கப்பட்ட சைக்கிள் மோதி செமத்தியாக வசவோ அடியோ வாங்கின அனுபவம் உண்டா?

Representational Image

சிறு வயதில் கோபித்துக்கொண்டு வீட்டை விட்டு ஓடிப்போய், இரவானதும் பதுங்கியபடி வீட்டுக்கு வந்து கதவை தட்ட அம்மா கதவைத் திறந்ததுண்டா?

மதிப்பெண் அட்டை வந்ததும் அதில் கையெழுத்து வாங்க பயந்து, அப்பா கையெழுத்தை நீங்களே போட்டு மாட்டிக்கொண்டது அல்லது தப்பித்துக் கொண்டது உண்டா?

பள்ளிக்கு கட் அடித்து சுற்றி விட்டு அப்பாவை அழைத்து வந்தால்தான் வகுப்புக்குள் நுழைய முடியும் என்ற இக்கட்டை அனுபவித்தது உண்டா?

மேற்கூறிய கேள்விகள் அனைத்துக்கும் நீங்கள் இல்லை என்று சொல்லியிருந்தாலோ அல்லது 'தேளா அது என்ன? நான் பார்த்ததே இல்லையே' என்பது போல் ஆச்சரியப்பட்டாலோ நீங்கள் கண்டிப்பாக 2000 கிட்ஸ். ஓரிரண்டு கேள்விகளுக்கு மட்டுமே ஆம் என்று சொல்லியிருந்தால் ஒருவேளை நீங்கள் 90ஸ் கிட்ஸ். மூன்றுக்கு மேல் ஆம் என்று சொல்லியிருந்தால் நீங்கள் சத்தியமாக நம்ம செட். 70ஸ் அல்லது 80ஸ் காலத்து வடிகட்டிய செல்லங்கள். வாருங்கள். இப்போது நாம் கேள்விப் பட்டியலில் இருந்த கடைசி இரண்டு விஷயங்களை மட்டும் மனமென்னும் கால இயந்திரத்தில் பின்னோக்கிச் சென்று கொஞ்சம் ரீ-ப்ளே செய்வோம்.

அரசு பள்ளி

எங்கள் உயர்நிலைப் பள்ளி தலைமை ஆசிரியர் பார்ப்பதற்கு வாட்டசாட்டமாக இருந்ததால் சினிமாவில் எம்ஜிஆருடன் சண்டைபோடும் வில்லன் நடிகர் 'ஜஸ்டின்' பெயரால் மாணவர்களால் செல்லமாக அழைக்கப்பட்டார். பள்ளிக்கு தாமதமாக வரும் மாணவர்களுக்கு ஆறுகால பிரம்படி பூஜையின் முதல் பூஜையை பள்ளி காலை பிரார்த்தனை நேரம் முடிந்த பிறகு இவரே தொடங்கி வைப்பார்.

தாமதமாக வந்த மாணவர்கள் வரிசையில் ஒவ்வொருவராக கையை நீட்ட, மெல்லிய வார்னிஷ் பூசப்பட்ட நீளமான பிரம்பால் அவர் தரும் பிரசாதம், நம்மை அந்த ஒரு வருடம் முழுவதும் பள்ளிக்கு சரியான நேரத்தில் சென்றடைய வேண்டி வீட்டிலிருந்தே ஓட வைக்கும்.

அப்போதெல்லாம் பிராக்ரஸ் ரிப்போர்ட் கார்டு என்று சொல்லப்படும் மதிப்பெண் அட்டையில் அப்பாவின் கையெழுத்து வாங்குவது என்பது ஒரு பிரம்ம பிரயத்தனம். குறித்த காலத்தில் கையெழுத்தான பிராக்ரஸ் ரிப்போர்ட் கார்டை சமர்ப்பிக்கத் தவறினால் குறைந்த பட்ச தண்டனை இரண்டு உள்ளங்கை பிரம்படி. அந்தக் காலங்களில் பிரம்படிக்கு டேக்கா கொடுத்து பள்ளிகளில் பெஞ்சுகள் மேல் தாவி ஏறி ஓடும் மாணவர்கள்; அவர்களை பிடிக்க பிரம்புடன் துரத்தும் ஆசிரியர்கள். இத்தகைய காட்சிகள் அப்போதெல்லாம் மிகவும் சகஜமப்பா.

அடிக்கு பயந்து பல குறைந்த மதிப்பெண் பெற்ற பையன்கள் அவரவர் அப்பாவின் கையெழுத்தை பிரதி எடுத்து அவர்களே போட்டு விடுவார்கள். இப்படி கையெழுத்து போர்ஜரி செய்வதில் ஜெகஜால கில்லாடி பையன்கள் சிலர் பள்ளிகளில் இருப்பார்கள். இவர்கள் மற்ற மாணவர்களுக்கும் இந்த சேவையை இலவசமாக செய்து காலரை தூக்கி விட்டபடி ஹீரோக்களாக வலம் வந்தார்கள். இந்த விஷயத்தில் எங்கள் வீட்டில் நிலைமை ரொம்ப மோசம்.

ஏனென்றால் எங்க அப்பாவின் கையெழுத்து வளைந்து வளைந்து, ஒரு அலாதியான வடிவில் இருக்கும். அதை நகல் செய்ய மேற்சொன்ன பலே கில்லாடிகளுக்கே மிகச் சிரமமான ஒன்று. பள்ளியில் ஆசிரியர்களே அதைப் பார்த்து ஆஹா ஓகோவென சிலாகிப்பார்கள் என்றால் பாருங்களேன். ஆனால் உண்மையில் அந்தக் கையெழுத்தில் அவருடைய பெயரின் ஒரு எழுத்து கூட நம்மால் பார்க்க முடியாது. அதே சமயம் அதை காப்பியடிப்பது என்பது மோனாலிசா ஓவியத்தை டூப்ளிகேட் செய்வது போன்றது.

Representational Image

அதனால் வேறு வழியில்லாமல் அவரிடம் ஒரிஜினல் கையெழுத்து வாங்க நான் ஒரு டெக்னிக்கை பயன்படுத்துவேன். அதாவது காலையில் அவர் வேலைக்கு போக கிளம்பி தெருவில் பாதி தூரம் சென்றபின் துரத்திச் சென்று மார்க் சீட்டை நீட்டுவேன். நடுத்தெரு என்பதால் பஞ்சாயத்தைத் தவிர்த்து கோபத்துடன் 'சாயந்திரம் வீட்டுக்கு வந்து கவனிச்சுக்கிறேன்' என்று சொல்லி கையெழுத்து போட்டு விடுவார். அதே சமயம் ஈஸியான கையெழுத்துள்ள அப்பாவின் பையன்கள் எல்லாம் சிரித்தபடி பிராக்ரஸ் ரிப்போர்ட் கார்டை வகுப்பு ஆசிரியரிடம் அசால்ட்டாக சமர்ப்பிப்பார்கள்.

பல நாள் திருடன் ஒரு நாள் அகப்படுவான் என்று சொல்வதுபோல் போர்ஜரி கையெழுத்து போட்ட சில மாணவர்கள் மாட்டிக்கொள்ள அப்பாவை பள்ளிக்கு அழைத்து வந்தால்தான் உண்டு என்று வகுப்பாசிரியர்கள் சிலர் கூறிவிடுவதுண்டு. இந்நிலையில் தங்கப்பதக்கம் சிவாஜி போல கண்டிப்பான அப்பாக்கள் உள்ள பசங்க கதி அதோ கதிதான்.

அருகாமையில் இருந்த வேறு ஒரு உயர்நிலைப் பள்ளியில் அப்படி மாட்டிக் கொண்ட ஒரு பையனுக்கு ஒரு விபரீத யோசனை வந்தது. அவனும் சக நண்பர்களும் சேர்ந்து ஒரு செயல்திட்டக் குழு அமைத்தார்கள். நீண்ட யோசனைக்குப்பின், பட்ஜெட் மற்றும் செலவு கருத்தில் கொண்டு அப்பாவாக யாராவது ஒருவரை மலிவான வாடகைக்கு செட்டப் பண்ணி பள்ளிக்கு அழைத்து வருவது என்று முடிவானது.

பிராக்ரஸ் கார்டு

திருவல்லிக்கேணியில் அந்த கால கட்டத்தில் கல்யாண ஊர்வலம் போவதற்கான பெட்ரோமாக்ஸ் லைட் தூக்கி வரும் வாடகை ஆட்கள் திருவல்லிக்கேணி பைகிராப்ட்ஸ் ரோடு ஓரமாக நின்று கொண்டிருப்பார்கள். அவர்களில் ஒருவரை அப்பாவாக நடிக்க ஒரு மிக சல்லிசான 'புதுமுக நடிகர் சம்பளத்திற்கு' பேசி முடித்தார்கள். அந்த நபரும் ரொம்ப காலம் சினிமாவில் நடிக்க ஆசைப்பட்டு சான்ஸ் கிடைக்காத ஆத்மா போலும். வெள்ளையும் சொள்ளையுமாக உடையணிந்து பள்ளிக்கு வந்த அவர் இந்தப் பையனை வகுப்பு வாசலுக்கு இழுத்து வந்து சரமாரியாக படார் படார் என்று நிஜமாகவே பின்னிப் பெடலெடுத்து விட்டு ஆசிரியரிடம் "சார் பையன் கண்ணை மட்டும் விட்டுட்டு மத்ததையெல்லாம் பிச்சி எடுத்துடுங்க" என்று கோபமாக வாங்கின காசுக்கு கொஞ்சம் ஓவராகவே நடிகர் திலகமே பொறாமைப்படும் ஆக்டிங் கொடுத்துவிட்டு சென்றிருக்கிறார். அன்றைய தினம் முழுவதும் அந்தப் பையன் 'இதற்கு என் அப்பாவிடமே நான் அடி வாங்கியிருப்பேன். அது கூட இவ்வளவு மோசமாக இருந்திருக்காது' என்று புலம்பியபடி இருந்தானாம்.

இது நடந்து சில நாட்கள் கழித்து அந்த ஆசிரியர் துரதிர்ஷ்டவசமாக ஏதோ ஒரு கல்யாணத்துக்கு சென்றபோது ஊர்வலம் முன்வரிசையில் பெட்ரோமாக்ஸ் விளக்கை தூக்கிக்கொண்டு சென்று கொண்டிருந்த அந்த நபரை பார்த்து விட்டார். அவருக்கு சட்டென்று விஷயம் விளங்கிவிட்டது. மறுநாள் வகுப்புக்கு வந்து அந்த பையனை அழைத்து "ஏண்டா, உங்க அப்பா எங்க வேலை செய்கிறார்?" என்று கேட்க, விஷயம் தெரியாத அந்த பையனும் பெருமையாக "செக்ரடேரியட்ல"

"அப்படியா, நேத்து நான் அவர் கல்யாணத்துக்கு பெட்ரோமாக்ஸ் லைட் தூக்கிட்டு போறத பார்த்தேனே"

அப்புறம் என்ன நடந்தது என்பது உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி போல புரிந்திருக்குமே. ஆமாம், பிரம்படி பட்ட அந்த பையனோட உள்ளங்கையில் ஒரு நெல்லிக்காய் அளவு வீக்கம்.

Representational Image

அந்த பெட்ரோமாக்ஸ் ஆசாமி ஒருவேளை பின்னாளில் கண்டிப்பாக நடிகராகியிருக்கக் கூடும் என்று நம்பிய அந்த வகுப்பு மாணவர்கள் பல காலம் தமிழ் படங்களில் வரும் துணை நடிகர் கூட்டத்தில் அவர் தென்படுகிறாரா என்று தேடிப் பார்த்ததாக கேள்வி.


காலம் மாறியதும் காட்சிகளும் மாறின. கல்யாண ஊர்வலங்களில் பெட்ரோமாக்ஸ் விளக்கு அணிவகுப்பு வழக்கொழிந்தது. பள்ளிகளில் பிரம்புகள் காணாமல் போனது. பள்ளி மதிப்பெண் அட்டைகளில் இப்போதெல்லாம் தகப்பனார் கையெழுத்து தேவைப்படுவதில்லை. ஒருவேளை தேவைப்பட்டாலும் அதை அப்பாவிடம் இருந்து பெறுவதற்கு மகன்களுக்கு எந்த சிரமமும் இருப்பதில்லை.

-சசி

 விகடன் கட்டுரை லிங்க் :

 ஜெகஜால கில்லாடி பையன்களின் கையெழுத்து போர்ஜரி! - பிராக்ரஸ் கார்டு கதை

Wednesday, July 14, 2021

வடை வடையாம்.. காரணாமாம்!

 

 Published: July 12th, 2021 #MyVikatan

வடையை தடை செய்வோருக்கு நான் சொல்வது ஒன்று மட்டுமே! - எமோஷனல் `வடை’ பிரியர்

#MyVikatan

 வடை

 

என்னதான் நிலவில் ஆர்ம்ஸ்ட்ராங் கால் வைத்து விட்டாலும் நமக்கெல்லாம் குழந்தையில் மம்மு ஊட்டி விடும் போது அம்மா நிலாவை காட்டி 'அதா பாரு பாட்டி வடை சுடறாங்க' என்று சொல்லியே வளர்த்ததால் இப்போது கூட நிலாவை எவ்வளவுதான் கண்ணை சுருக்கி, இறுக்கிப் பார்த்தாலும் அதில் என்னவோ மங்கலாக பாட்டி வடை சுடற மாதிரிதான் தெரிகிறது.

துவரை சோள வடை

அப்புறம் நமக்கு தெரிந்த முதல் கதையே 'ஒரு பாட்டி வடை சுட்டுட்டு இருந்துதாம். அதை ஒரு காக்கா திருடிட்டு போச்சாம்..' என்பதுதான். ஏன் அந்தக் காலத்தில் வடை சுடுவது எல்லாம் பாட்டிகளாகவே இருந்திருக்கிறார்கள் என்பது ஒரு ஆராய்ச்சிக்குரிய விஷயம். யாரையும் சாராமல் வாழ வேண்டும் என்று எண்ணமுடைய வைராக்கியமான முதிர் வயது பெண்களுக்கு வாழ்வாதாரம் ஈட்டும் எளிய வழிமுறையாக ஒரு வேளை இந்த வடை சுட்டு விற்பது இருந்திருக்கலாம்.

இப்படி குழந்தைக் காலம் முதல் நாம் வடையின் வாடையோடு வளர்ந்தும் வாழ்ந்தும் வருகிறோம். அப்போதும் சரி, இப்போதும் சரி, ஒரு பேச்சுக்கு பெரிய விருந்து என்று சொல்வதாயிருந்தால் கூட வடை பாயசத்துடன் சாப்பாடு என்றுதான் சொல்வார்கள். கல்யாணத்துக்கும் வடை. பண்டிகைக்கும் வடை. திவச சாப்பாடானாலும் வடை தான்.

தமிழர்களின் மற்ற உணவு வகைகள் எல்லாம் சங்க இலக்கியத்தில் இருக்கிறது என்றால் வடை என்னவோ வேத காலத்திலேயே இருக்கிறது என்கிறார்கள் ஆராய்ச்சியாளர்கள். ஆச்சரியமாக வடை மட்டும் இந்தியாவெங்கும் பல்வேறு பெயர்களில், வெவ்வேறு வடிவங்களில் வடா, படா, பட்டாட்டா, சாபுதானா வடா என்றெல்லாம் உருண்டு உலா வருகிறது.

இதெல்லாம் விடுங்கள், எலியைப் பிடிக்க பொறியில் தொன்று தொட்டு நாம் வைப்பது திக்கெட்டும் மணம் பரப்பும் மசால் வடை தான். ஏனென்றால் எலிக்கு கூட அதன் மணம், திடம், ருசியின் அருமை தெரியும். பஜ்ஜியோ, சமோசாவோ வைத்தால் எலி கண்டிப்பாக அந்தப்பக்கம் வாக்கிங் போகக்கூட வராது. எனக்கென்னவோ எலி, பொறிக்குள் போனால் மாட்டிக்கொள்வோம் என்று தெரிந்தே சாகுமுன் அந்த வடையை சாப்பிட்டு விடுவோம் என்று 'துணிந்த பின் மனமே துயரம் கொள்ளாதே' என்று ஹம்மிங்கோடு வருவதாகத்தான் தோன்றுகிறது.

Representational image

பொதுவாக வடையை இரண்டு வகைகளாக பிடித்துவிடலாம். ஒன்று மெதுவடை. மற்றது மசால்வடை. மெதுவடையில் கண்டிப்பாக ஓட்டை இருக்க வேண்டும். (மெதுவடையில் ஏன், எதற்காக ஓட்டை வந்தது என்று கூகுளில், ஐன்ஸ்டீன் நியூட்டன் இவர்களுக்கே டஃப் கொடுக்கும் அளவு எக்கச்சக்க பௌதீக விஞ்ஞான ஆராய்ச்சிகள், சர்ச்சைகளை வடைப்பிரியர்கள் நடத்திக் கொண்டிருக்கிருக்கிறார்கள்). மெது வடையின் கீழ் வருவது வெங்காய வடை, கீரை வடை என்பன மட்டுமே. வாழைப்பூ வடை, பருப்பு வடை, மீண்டும் கீரை வடை மற்றும் ஆமை வடை போன்ற அனைத்து வடை வகைகளும் மசால் வடை ஒன்றியத்தின் கீழ் வரும். ரொம்ப காலம் சிறு வயதில் ஆமை வடை என்பது ஏதோ அசைவ உணவு என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். அதற்கேன் ஆமை வடை என்று பெயர் வந்தது என்ற காரணம் பின்னர் புரிந்தது. அதன் வடிவம் கொஞ்சம் குவிந்து கெட்டியாக ஆமை ஓடு போல் இருப்பதால்தான் என்று.

சமீப காலமாக யூடியூபில் அவல் வடை, பழைய சாத வடை, புளிச்ச தோசை மாவு வடை என்று விதவிதமான வடை வகைகள் மலிந்து கிடக்கிறது. தாய்மார்களே, இதையெல்லாம் செய்யப் போய் உங்கள் பொன்னான நேரம் மற்றும் எண்ணெயை வீணாக்க வேண்டாம். இதெல்லாம் பாட்டி கிட்ட காக்கா திருடிட்டு போன டுபாக்கூர் வடை என்ற வகையின் கீழ் தான் வரும்.

இப்போதும் யாரேனும் வாக்குறுதிகளை அள்ளி விட்டால் 'அவரு வாயில வடை சுடுகிறார்' என்று சொல்வதுண்டு. இதற்கு காரணம் வடை சுடுவது என்பது அவ்வளவு எளிதானதல்ல. வடைக்கு ஏற்ப தேவையான உளுந்து அல்லது பிற பருப்பு வகைகளை முன்னமே ஊற வைக்க வேண்டும். பிறகு அதை பதமாக அரைத்து தேவையான வெங்காயம், பச்சை மிளகாய், மிளகு, கருவேப்பிலை போன்றவற்றை சேர்த்து கொதிக்கும் எண்ணெயில் நேர்த்தியாக பொரித்தெடுக்க வேண்டும். மசால் வடையில் மிளகு தவிர்க்கப்பட்டு பூண்டு சேரும். இதில் மெது வடை சுடுவது ஒரு பெரிய கலை. வலது கையில் பாத்திரத்திலிருந்து பதமான மாவை அளவாக எடுத்து கட்டைவிரலால் அப்படியே அதே கையில் உள்ள மாவில் ஒரு ஓட்டை செய்து நிதானமாக கொதிக்கும் எண்ணெயில் தள்ளிவிட வேண்டும். கொஞ்சம் வேகமாய் விழுந்தாலும் எண்ணெய் தெறித்து கை வெந்துவிடும். பிறகு பக்குவமாக பொன்னிறமாய் வந்ததும் கம்பி அல்லது சட்டுகத்தால் எடுக்க வேண்டும்.

Representational image

இன்றளவும் ஓட்டல்களுக்கு செல்லும் தமிழ் மக்கள் அங்கு அதிகம் சொன்ன வார்த்தைகள் "ரெண்டு இட்லி ஒரு வடை". தான். 'வடை இல்லை' என்று சொன்னால் முகம் சுருங்கிப் போகும் வடைப் பிரியர்களை அனுதினமும் எல்லா உணவகங்களிலும் காணலாம்.

கார்டன் ராம்சே உலகின் மிகப்பிரபலமான அமெரிக்க செஃப். இவருக்கு பம்பாய்க்காரர் ஒருவர் ட்விட்டரில் ஒரு தட்டில் இரண்டு வடை, சட்னி சாம்பார் உள்ள புகைப்படத்தை அனுப்ப அதற்கு அவர் கிண்டலாக 'சிறைச்சாலையிலிருந்து ட்வீட் செய்யலாம் என்று எனக்கு இதுவரை தெரியாது' என்று கமெண்ட் செய்தார். பொங்கி எழுந்தார்கள் உலகெங்கும் இருந்து வடை பிரியர்கள். உங்களுக்கு தெரியாத அல்லது புரியாத உணவு என்றால் அது சிறைச்சாலை உணவா என்று அவரை புரட்டி எடுக்க 'இல்லை, கோவிச்சுக்காதீங்க, சும்மா ஒரு தமாசுக்கு சொன்னேன்' என்று ஜகா வாங்கினார்.

மெது வடைக்கு அமெரிக்காவின் டோனட் போன்ற தோற்றம் இருந்ததால் அவருக்கு ஏற்பட்ட குழப்பம் அது என்றும் சிலர் சால்ஜாப்பு சொன்னார்கள். டோனட் என்பது கிட்டத்தட்ட பார்க்க மெதுவடை போல் பெரிய சைஸில் இருக்கும். ஆனால் அதற்கும் மெதுவடைக்கும் ஜென்மப் பிராப்தி கூட கிடையாது. நம்ம ஊர் டீக்கடை பன் நடுவில் ஒரு ஓட்டைப் போட்டு எண்ணெயில் வறுத்தெடுத்து குலோப் ஜாமுன் ஜீராவில் முக்கி எடுத்தது போல தித்திப்பாக இருக்கும்.

பலவகை வடைகளில் வாழைப்பூ வடையை ருசியிலும் கெட்டித் தன்மையிலும் கிட்டத்தட்ட அசைவ கோலா உருண்டையின் ஒரு வெஜிடேரியன் வெர்ஷன் என்று சொல்லலாம்.

Representational image

இன்னொரு விஷயம் நம் சாப்பாட்டில் முக்கிய அங்கம் வகிக்கும் மும்மூர்த்திகளான சாம்பார், ரசம், தயிர் இவை அனைத்தையும் உள்வாங்கிக் கொண்டு புத்தம் புது வடிவம் பெறும் ஒரே சிற்றுண்டி வடை தான். சாம்பார் வடை உச்சுக் கொட்ட வைக்கும் என்றால் ரசவடை ஆனந்தத்தை தரும். தயிர் வடையோ, தானே.. தன்னா...னே என்று பாட வைக்கும்.

வடை சாம்பாருக்கும் சாம்பார் வடைக்கும் என்ன வித்தியாசம்? வடை சாம்பார் என்று கேட்டால் சர்வர் உங்களுக்கு தருவது ஒரு பிளேட்டில் வடை, கிண்ணத்தில் சாம்பார், கொஞ்சம் போனால் போகிறது என்று சட்னி. இதே சாம்பார் வடை என்றால் கிடைப்பது சாம்பார் கடலில் மூழ்கி ஊறிய இரண்டு டைட்டானிக் மெது வடைகள்.

இன்றைக்கும் சென்னையில் பிஸியான தெருக்களின் முக்கில் இருக்கும் தள்ளு வண்டிக் கடைகளில் என்றாவது சுண்டல் வடை சாப்பிட்டு இருக்கிறீர்களா? இல்லை என்றால் கூச்சப்படாமல் ஒருமுறை ட்ரை பண்ணுங்க பாஸ். குழைவான சுண்டலில் ஓரிரண்டு முறுகல் மசால் வடைகளை நொறுக்கிப் போட்டு ஒரு கைப்பிடி நறுக்கிய வெங்காயத்தை அதன் மீது தூவி, ஒரு ஸ்பூன் வைத்து தருவார்கள். ஒருமுறை சாப்பிட்டு விட்டால் பிறகு உங்களை அடிக்கடி அந்த தெரு முக்கில் பார்க்க முடியும். இந்த சுண்டல் சுவைக்கு மசால் வடையின் பங்களிப்பு ஒரு முக்கியமான காரணம்.

முன்பெல்லாம் மீந்துபோன வடைகளில் செய்யப்பட்ட ஒரு ஐட்டம் தான் வடகறி. ஆனால் இப்போது இது சென்னைக்கு புவிசார் குறியீடு கேட்டு நிற்கக்கூடிய அளவுக்கு மிகக் கடினமான செய்முறை கொண்ட அலாதியான ருசி கொண்ட ஒரு ஸ்பெஷல் சைட் டிஷ்.

கலோரி, கொலஸ்ட்ரால், எண்ணெய், கொழுப்பு என்றெல்லாம் காரணம் சொல்லி வடையை தடை செய்வோருக்கெல்லாம் நான் சொல்வது ஒன்று மட்டுமே. மக்களே, வடைக்காக பொறிக்குள் நுழைந்து உயிர் விடும் அந்த எலியின் தியாகத்துக்கு முன் இதெல்லாம் ஜுஜுபி…


-சசி

 விகடன் கட்டுரை லிங்க் :

வடையை தடை செய்வோருக்கு நான் சொல்வது ஒன்று மட்டுமே! - எமோஷனல் `வடை’ பிரியர்

'ரசா'னுபவம்

 

Published: #MyVikatan

லோ பட்ஜெட் அமிர்தம்..! - ரசக் காதலர் சொல்லும் வரலாறு #MyVikatan

 

 Representational Image

 

ரசம் எத்தனை வகைப்படும்? சிலர் அங்கிருந்து ஒன்பது வகை; நவரசம் என்று கிண்டலாக சொல்வது கேட்கிறது. நான் கேட்டது குடிக்கிற ரசம், நடிக்கிற ரசம் அல்ல. நமக்குத் தெரிந்த ரச வகைகளை வரிசைப்படுத்தினால் முதலில் இருப்பது தக்காளி ரசம், மிளகு ரசம், பூண்டு ரசம், பருப்பு ரசம் அடுத்து வருவது இஞ்சி ரசம், எலுமிச்சை ரசம், மங்களூர் ரசம் அப்புறம் மைசூர் ரசம்...

சில நட்சத்திர ஓட்டல்களில் மிளகு ரசத்தை அழகான பீங்கான் கோப்பையில் தந்து மொளகு தண்ணி சூப்பு என்று பரிமாறுகிறார்கள். விலை அதிகமில்லை, ஜென்டில்மேன், வரிகள் போக வெறும் இருநூறு ரூபாய் தான். சிலர் சூப்பை ரசம் என்று தமிழில் மொழிபெயர்த்து சொல்கிறார்கள். ரொம்ப தப்பு. சூப்பு வேறு. ரசம் வேறு. சூப்பை ஒரு டம்ளரில் ஊற்றிக் குடிக்கலாம். ரசத்தையும் குடிக்கலாம். ரசத்தை சாதத்தில் ஊற்றி பிசைந்து ரசம் சாதமாக சாப்பிடலாம். ஆனால் சூப்பை அப்படிச் சாப்பிட முடியுமா? உவ்வேக்..

Representational Image

சுவாரஸ்யமான நிகழ்வுகளை ரசமான சம்பவம் என்று சொல்கிறார்கள். ரசானுபவம் என்றும் சிலர் குறிப்பிடுகிறார்கள். யாரும் சாம்பார் அனுபவம் அல்லது தயிரானுபவம் என்று சொல்வதில்லை. இலக்கிய விற்பன்னர்கள் கம்பனின் கவிநயத்தை கம்பரசம் என்று சிலாகிக்கிறார்கள். இதெல்லாம் எனக்கு தோன்றிய சில ரசப் பெருமைகள். அவ்வளவுதான். என்னுடன் ரச வாதத்துக்கு வரவேண்டாம். ரசாபாசமாகி விடும். எனவே சமரசமாகப் போய் விடுவோம். சுருக்கமாக 'ரச'னை உள்ளவர்கள் கண்டுபிடித்ததுதான் ரசம்.

ரசம் என்ற சொல் எப்படி வந்தது? சமஸ்கிரதத்தில் ரஸ் என்றால் சாறு என்று பொருள். தமிழ் வைஷ்ணவர்கள் ரசத்தை சாத்தமுது என்று அழகாக சொல்கிறார்கள். ரசத்துக்கு என்ன ஒரு இனிமையான தமிழ்ச்சொல்.

குழந்தையாய் இருக்கும்போது அம்மா ஊட்டிய ரசம் மம்மு இப்போதும் நினைவில் இருக்கிறது. ஆனால் தயிர் சாதம் சாப்பிட்ட ஞாபகம் வரவில்லை. காரணம் ரசத்தில் உள்ள நிறம், மணம், சுவை, தயிர் சாதத்தில் கிடையாது. சிலர் தயிர் சாதத்தை தத்தியோன்னம் என்றும் அழைக்கிறார்கள்., ஏன் என்று தெரியவில்லை. மந்தமாக இருப்பவர்களை தத்தி என்று ஏன் சொல்கிறார்கள். அதுவும் சத்தியமாகத் தெரியாது.

Representational Image

தென்னிந்தியா முழுக்க தங்கு தடையின்றி ஊடுருவிய ரசம் ஏன் வடக்கு பக்கம் செல்லவில்லை. இதற்கு முக்கிய காரணம் சப்பாத்தியில் ரசத்தை ஊற்றினால் அமேசான் காடுகளில் உள்ள சதுப்பு நிலம் போல ஆகிவிடும். சாதத்தை தவிர வேறு எதுவும் ரசத்துடன் சேராது என்பது நிதர்சனம்.

ஏன் தயிர் வடை அளவுக்கு ரசவடை பிரபலமாகவில்லை. காரணம் தயிர் எதனுடனும் எளிதில் ஜெல் ஆகாது. அப்படியே அம்மாஞ்சியாக 'தனியே தன்னந்தனியே, நான் காத்து காத்து நின்றேன்' என்று உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கும். ஆனால் ரசமோ ஊணுக்குள் நுழைந்து உயிருக்குள் கலந்து ஒன்றுக்குள் ஒன்றாகிவிடும். அதன் காரணமாக ரசம் ஊற்றிய வடை மனது இளகி சொதசொதவென்று ஆகி விடும். அப்புறம் இன்னொரு விஷயம். ரசமலாய் என்ற ஒரு இனிப்புக்கும் நம்ம ரசத்துக்கும் ஒரு சம்பந்தமும் இல்லை. அதை மண்டையில் போட்டுக் குழப்பிக் கொள்ளாதீர்கள்.

அடிச்சக்கை என்ற வார்த்தை எப்படி வந்தது என்று நான் அடிக்கடி யோசிப்பதுண்டு. பாராட்டும் விதமாக சொல்லும் இந்த வார்த்தையில் ரசத்தின் அடிசக்கையை பற்றிய தத்துவார்த்தமான விளக்கம் ஏதேனும் பொதிந்துள்ளதா தெரியவில்லை. ஏனென்றால் எல்லோரும் தெளிரசம் எடுத்த பின் கடைசியில் மிஞ்சுவது ஒதுக்கப்பட்டு விடும் அடிச்சக்கை தான்.

கொஞ்சம் தூக்கலாக சீரகமும் மிளகும் சேர்த்த ரசம் தான் தற்போதைய கபசுர குடிநீருக்கெல்லாம் கொள்ளுத் தாத்தா. கடந்த வருடம் அமெரிக்காவில் உள்ள மூன்று பிரபல மருத்துவமனைகளில் உணவுடன் தரப்பட்ட நோய் எதிர்ப்பு சக்தி மருந்து, நம்புங்கள், ஜீரகம், பூண்டு, மஞ்சள், மிளகு சேர்த்த ரசம் தான். மிகுந்த வரவேற்பு பெற்ற இந்த மருந்தை சப்ளை செய்தவர் நம்ம ஊர் அமெரிக்க அஞ்சப்பர் செஃப் அருண் ராஜ துரை.

ரசம்!

இப்போதும் சுரமும் வயிற்றுக் கோளாறும் ஏற்பட்டால் மருத்துவர் மற்றும் பாட்டி சொல்வது "நைட்ல டையட்டுக்கு லைட்டா வெல் குக்குட் ரசம் ரைஸ் எடுத்துக்கோங்க." (பீஸ் ஐநூறு ரூபாய்) "தாஙக்ஸ் டாக்டர்"


"கண்ணு, ராத்திரிக்கு குழைவா ரசம் சாதம் சாப்பிட்டு படுத்துக்கோப்பா."

"சும்மா கிடந்து கத்தாத பாட்டி.."

ரசம் எப்போதும் நம் இலையில், தட்டில் சாதத்துக்கு சேர்த்துக்கொள்ள இரண்டாவதாக அல்லது மூன்றாவதாக பரிமாறப்படும் ஐட்டம் தான். இதைசாம்பார் போல அரக்கப்பரக்க சூடாக ஊற்றி பிசைந்து சாப்பிடக் கூடாது. சாதத்தை லேசாக விரவி முதலில் கொஞ்சமாக ஒரு கரண்டி ரசத்தை குவிந்த கையில் வாங்கி "'மைக் டெஸ்டிங்' என்று குடித்துவிட்டு இன்னும் கொஞ்சம் இன்னும் என்று சிறிது சிறிதாக சாதத்தில் சேர்க்க வேண்டும். சிமெண்ட் கலவை செய்யும் ஒரு கொத்தனார் நேர்த்தியுடன் அது ஒரு பதத்துக்கு வந்தவுடன் (தளதள என்று ததும்பி நிற்கும்) லேசாக சூடான ரசத்தை மீண்டும் ஒரு காட்டு காட்டிய பிறகு சாப்பிட வேண்டும்.

ரசம் நன்றாக இருந்துவிட்டால் பந்தியை விட்டு எழுந்து கொள்ளுமுன் கூச்சப்படாமல் ஒரு டம்ளரில் கேட்டு வாங்கிக் குடிக்க வேண்டும். (இல்லைன்னா, பின்னாடி வருத்தப்படுவீங்க) ருசிக்காக மட்டுமல்ல, ஜீரணத்துக்கும் இது உதவும். ரசப் பட்டியலில் தினம் தினம் டெல்டா, டெல்டா பிளஸ் போல புதிது புதிதாக சேர்க்கை உண்டாகி இப்போது இருநூறுக்கும் மேல் பட்டியலில் இருக்கிறது. பைனாப்பிள் ரசம், முருங்கைக்காய் ரசம், புதினா ரசம், முருங்கைக்கீரை ரசம் என்று. இதைத் தவிர ஏற்கனவே உள்ள பட்டியலில் வேப்பம்பூ ரசம் மற்றும் கொள்ளு ரசம் சேர்த்துக் கொள்ளவும். கொள்ளு ரசம் ஆந்திராவில் மிகப் பிரபலம். அங்கு இதை உலவச் சாறு என்பார்கள்.

நம் பாட்டிகள் காலத்தில் வத்தக்குழம்பை கல்சட்டியிலும் ரசத்தை ஈய சொம்பிலும் தான் செய்தார்கள். ஈய சொம்பில் செய்யும் ரசம் அவ்வளவு அபார ருசியாக இருக்குமாம். ஈயமும் புளியும் சேர்ந்து லேசாக கொதிக்கும்போது ஏற்படும் ஒரு சின்ன ரசாயன மாற்றம் தான் இந்த ருசிக்கு காரணம் என்று சொல்வார்கள். நாளடைவில் ஈயம் உடம்புக்கு மிக கெடுதி என்று பரவலாக பேசப்பட்டதால் ஈய சொம்பு வழக்கொழிந்தது.


ரசத்தை யார் கண்டுபிடித்தார்கள் என்ற சர்ச்சைக்கு இன்றளவில் சரியான பதில் இல்லை. சில ஆராய்ச்சிகள் மதுரையில் தான் பதினாறாம் நூற்றாண்டில் முதலில் ரசம் உருவானது என்கிறது. ஆனால் இன்றைக்கும் மங்களூர்காரர்களின் பந்தியில் ரசத்துக்கு தான் முதல் மரியாதை. அங்கு பந்தியில் சாதத்துக்கு முதலில் பரிமாறப்படுவது ரசம் தான். அதனால் ரசத்துக்கு புவிசார் குறியீடு தருவதாக இருந்தால் என் ஓட்டு அவர்களுக்குத்தான். ஆனால் மங்களூர் ரசத்தில் வெல்லம் சேர்ப்பதால் காரசாரம் குறைந்து ஒரு அசட்டுத் தித்திப்புடன் இருக்கும். முதல் முறையாக ஒரு மங்களூர் கல்யாணப் பந்தியில் இப்படி முதலிலேயே சாப்பாட்டுக்கு ரசம் ஊற்றிவிட, (பரிமாறுபவர் ஒருவர் வேறு என்னைப் பார்த்து 'பேக்கா, பேக்கா' என்று கேட்டுக் கொண்டே இருந்தார், நான் பேக்கு இல்ல என்று சொன்னதும் அவருக்கும் புரியவில்லை) அவ்வளவுதான் சாப்பாடு முடிந்தது என்று நினைத்து எழுந்துகொண்ட ஒரு அனுபவம் எனக்கு உண்டு. பேக்கா என்றால் கன்னடத்தில் வேணுமா என்று அப்புறம் தான் எனக்கு தெரிந்தது.

ரசம்

இன்றளவில் வெறும் ரசம் சாதம் மட்டும் அப்பளத்துடன் சாப்பிடும் ஏழை எளியவர்களுக்கு ரசம் ஒரு வரப்பிரசாதம் என்பதில் என்ன சந்தேகம். "வயிறு சரியில்லை. இன்னைக்கு எனக்கு சாதத்துக்கு வெறும் மிளகு ரசம் போதும். தொட்டுக்க ஏதாவது துவையல் பண்ணிடு" என்பது எல்லோரும் வீட்டில் அடிக்கடி சொல்லும் டயலாக் தான்.

ஒரு பந்தியில் நூறு வகை பதார்த்தங்கள் பரிமாறினாலும் நல்ல ருசியான ரசம் இல்லை என்றால் அது முழுமை அடையாது ரசம் நன்றாக இருந்துவிட்டால் ரசம் சூப்பர் என்ற குரல்களை பந்தியில் அங்கங்கே கேட்கலாம். ஒன்றும் வேண்டாம். சாப்பிட்டபின் கூச்சப்படாமல் தலைமை சமையல்காரரிடம் போய் 'இன்றைக்கு ரசம் அருமை' என்று மட்டும் சொல்லிப் பாருங்கள். அவர் முகம் ஆயிரம் வாட்ஸ் பல்பு போல பிரகாசமாவதைக் காணலாம்.

-சசி

  விகடன் கட்டுரை லிங்க்:

 லோ பட்ஜெட் அமிர்தம்..! - ரசக் காதலர் சொல்லும் வரலாறு

 

உப்புமா மகாத்மியம்

 

Published:  #MyVikatan
 
தேவையில்லாம முந்திரியெல்லாம் தூவி விடாதீங்கப்பா..! - இப்படிக்கு உப்புமா காதலர்

 #MyVikatan

 உப்புமா


 

 

ஏங்க, கால டிபன் என்ன பண்ண? ஏதாவது ஒரு ஐடியா சொல்லுங்க"


"இட்லி, இல்ல தோசை"


"இது ஒரு ஐடியாவா.. அப்புறம் கிரைண்டர்ல வேற நேத்து மாவு போடல."


"பூரி சப்பாத்தி?"


"வேண்டாங்க, சைடு டிஷ் செய்ய மெனக்கெடனும்."


"பொங்கல்?"


"குக்கர் ஏத்தனும், ஆபீசுக்கு டைம் ஆயிடுமே"


"அப்ப இடியாப்பம் குருமா?"


"இந்த கிண்டல் தானே வேண்டாம்கிறது"


"எதுக்கு தேவையில்லாம பில்டப் போடற!. எப்பவும் நீ பண்ற அந்த மொக்கையே செஞ்சி தொலை."

(இது நம்மில் பாதி பேர் வீட்டில் காலையில் ஆபிஸ் அவசரத்தில் கேட்கும் பொதுவான டயலாக்ஸ்.)

இங்கு மொக்கை என்ற அடைமொழி பெற்றது நம்ம சாட்சாத் உப்புமான்னு உங்க எல்லாருக்கும் முதலிலேயே புரிந்திருக்கும்.

பலர் பொது வெளியில் உப்புமாவை தொடர்ந்து கரித்துக் கொட்டியும் கிண்டலடித்தும் ஜோக் போட்டபடியும் இருக்கிறார்கள். ஆனால் நான் சத்தியமாக ஒன்று சொல்லுவேன். இவர்கள் அத்தனை பேரும் வாரத்துக்கு மூன்று நாள் அரக்கப் பரக்க உப்புமாவை சாப்பிட்டு விட்டு ஆபிசுக்கு ஓடுபவர்கள் தான்.


இவர்களுக்கு எல்லாம் அதிர்ச்சி தர விஷயம் ஒன்றைக் கூகுள் காட்டுகிறது. ப்ளாய்ட் கார்டோஸ் இந்தியாவில் பிறந்த அமெரிக்கர். இவர் ‘டாப் செஃப்’ போட்டியில் 2011ல் கலந்துகொண்டு பைனல்ஸ் சென்று அப்போதைய மதிப்பில் ஐம்பது லட்சம் ரூபாய் ஜெயித்தார். இறுதிப் போட்டியில் அவர் செய்த டிஷ்,.. நம்புங்க, நமது உப்புமா தான்.

உப்புமாவுக்கு ஏன் உப்புமா என்று பேர் வந்தது, உப்பு போட்ட மாவா? இல்ல வெந்து உப்பி வருவதாலா? என்ற ஆராய்ச்சி எல்லாம் நான் செய்யப் போவதுக் கிடையாது. ஆனால் உப்புமாவைப் பற்றிய சில தகவல்களை மட்டும் கிண்டலாம் வாங்க.

புள்ளி விவரம் தெளிவாக சொல்லுகிறது. இன்றைய தேதிக்கு நமது ஒட்டு மொத்த உலக வாழ் தமிழர்கள் அதிகமாக சாப்பிடும் காலை உணவு இட்லியோ தோசையோ கிடையாது, உப்புமா தான். எப்படி இந்த உப்புமா தென் இந்தியா முழுக்க, குறிப்பாக தமிழர்களின் வாழ்வில் ஒரு அங்'கம்' போல பச்சக் என்று ஒட்டிக் கொண்டது?. மேலும் உப்புமா உடம்புக்கு நல்லதா?.. கெட்டதா?.. போன்ற கேள்விக்கெல்லாம்.. பதில் நிஜமா தெரியலப்பா.. .

உப்புமாவுக்கென்று நிறைய தனித்தன்மை உண்டு. இட்லியை எடுத்துக் கொண்டால் அதில் பல வகைகள் உண்டு, ரவா இட்லி, மினி இட்லி, சாம்பார் இட்லி காஞ்சிபுரம் இட்லி அப்புறம் குஷ்பு இட்லி.. அப்படி இப்படி என்று. அதே போல தோசையில்.. மசாலா தோசை, ரவா தோசை,.. இப்படி எதை வேண்டுமானால் தோசைக்கு அடைமொழியாக சேர்த்துக் கொள்ளலாம். அத்தனை வகை உண்டு. ஆனால் உப்பு என்றால் ரவா உப்புமா மட்டும்தாங்க. அரிசி உப்புமா, கோதுமை உப்புமா, ப்ரெட் உப்புமா இதெல்லாம் என்னவென்று நீங்கள் கேள்வியெழுப்பலாம். அவையெல்லாம் உப்புமா வகையேக் கிடையாது. வீணாக கோவத்தை கிண்டாதீங்க. அந்த உணவுகளின் பெயரில் அனாவசியமாக உப்புமா சேர்ந்திருக்கு, அவ்வளவு தான். தவிர அவற்றை செய்யவதற்கு ரொம்ப மெனக்கெட வேண்டும்.

Representational Image

ரவா உப்புமா செய்ய தண்ணி கொதிக்கும் ஐந்து நிமிஷம் போதும். மொத்தமே அஞ்சு மூலப்பொருள்கள் தான். ரவை (இத வறுக்கனுமா, வேணாமா? இந்த பஞ்சாயத்தை இன்னொரு நாள் வெச்சிக்கலாம்) நறுக்கின வெங்காயம், பச்சை மிளகாய்,(பொடியா அரிந்த இஞ்சி உங்க விருப்பம்) கடுகு, (க.பருப்பு, உ.பருப்பு கையில் கிடைத்தால் கொஞ்சம் தெறிக்க விடுங்க) கருவேப்பிலை, எண்ணெய் அவ்வளவுதான். சிலர் பச்சை மிளகாய்க்கு பதில் வரமிளகாய் கிள்ளி போடுவார்கள். சாலமன் பாப்பையா சொல்வதைப்போல அதுவும் நல்லாத்தான்யா இருக்கும். அடுப்புல ஒரு வாணலிய, அதான்பா, கடாய், அல்லது ஒரு பாத்திரத்தை ஏற்றி, ரவையைத் தவிர மற்ற ஐட்டங்களை தாளித்துவிட்டு, தண்ணியை ஊற்றி அது கொதித்ததும் ரவையைக் கொட்டி கை வலிக்காமல் கிண்டினால் சுடச் சுட உப்புமா ரெடி. இது தாங்க உலகத்திலேயே ரொம்ப சின்ன ரெசிப்பி. அப்புறம் முக்கியமாக உப்பு போட மறந்துடாதீங்க. பேருக்கே பங்கமாயிடும்.

உப்பில்லா உப்புமா குப்பையிலே. உப்புமாவை டேஸ்ட்டா செய்யுறேன் பேர்வழி என்று அதில் இந்த அஞ்சு விஷயம் தவிர வேறு எதை சேர்த்தாலும் அது உப்புமா கிடையாது, உருமாறிய உப்புமாவாக கூட இருக்காது. வேறு ஒரு சிற்றுண்டியாக மாறிவிடும். தக்காளியைப் போட்டு மஞ்சத்தூளை தட்டி விட்டால் அது கிச்சடி ஆகிவிடும். காய்கறி சேர்த்து செய்தால், பாத்துப்பா.. அது விஜிடபுள் பாத் ஆகிவிடும். முக்கியமாக தேவையில்லாமால் இந்த முந்திரியை தூவி விடுவது, திராட்சையை போடுவதென்று பந்தா காட்டுறது எல்லாம் உப்புமாவுக்கு செட் ஆகாது. பச்சக் குழந்தைக்கு பட்டு வேட்டி கட்டிவிட்டாப் போல இருக்கும்.

அப்புறம் ஒரு முக்கியமான விஷயம். ஐந்து நிமிஷத்தில செய்யும் உப்புமாவை ஐந்தே நிமிசத்துக்குள் சுடச் சுட சாப்பிட வேண்டும். நேரம் கடந்து ஆறிப் போன உப்புமாவை சாப்பிடக் கூடாது. (வேற வழியில்லாம நாம சாப்பிடுவோம், அது நமக்குள்ள பெர்சனல் விஷயம். விவாதம் வேண்டாம்.)

இன்னொன்று, சொல்கிறேன்.. இதை சொல்ல கொஞ்சம் சங்கடமாகத்தான் இருக்கு. ஆனாலும் சொல்லாமல் இருக்கவும் முடியவில்லை. துக்கவீட்டில் சோகத்தில இருக்கும் அனைவரும் சாப்பிட இட்லி தோசையோ பொங்கலோ ஆக்கி போட முடியாது. வீட்டுக்குள் உலை ஏத்தவும் கூடாது, அதனால் வாசலில், அல்லது அக்கம் பக்கத்து வீட்டில் சட்டு புட்டென்று வேலையை முடிப்பதற்கு உப்புமா தான் அவசர கால 101 போல.

Representational Image

ஏதாவது ஹோட்டலுக்கு போனால் இங்கே தோசை சூப்பர், அங்கு வடகறி அட்டகாசம். சில இடங்களில் பூரி கிழங்கு செம டேஸ்ட் இப்படி பலர் அடையாளம் காட்டுவார்கள். ஆனால் ஏதாவது ஒரு ஹோட்டலில் யாராவது உப்புமா சூப்பர் என்று சொன்னால் அந்த ஹோட்டல் சமையற்காரர் கண்டிப்பாக நளமகராஜாவின் மறுபிறவியாகத்தான் இருக்க வேண்டும். அவரை கண்டிப்பாக தரிசனம் பண்ணிடுங்கோ. அப்படியே அவரின் உப்புமா செய்விதமும் தெரிஞ்சுக்கிட்டா ஜென்மத்துக்கும் உபயோகப்படும்.

இன்னொரு விஷயம், உப்புமா ஒன்று தான் சட்னி சாம்பார் என்று எந்த வித சைட் டிஷ்சும் இல்லாமல் ஸ்ட்ரெயிட்டாக பரிமாறக் கூடிய ஒரே டிபன் ஐட்டம். அதே சமயம் எதை வேண்டுமானாலும் சேர்த்தும் சாப்பிடலாம். சட்னி, சாம்பார், ஏன், சர்க்கரை, வாழைப்பழம், அவசரத்துக்கு ஊறுகாய் கூட உப்புமாவோடு சேரும். உப்புமாவுக்கு தோழனாக முறுகலான மசால் வடையை சேர்த்துக்கொண்டால் செம காம்போ. மெது வடை சரி வராது.

தனியாக வசிக்கும் பேச்சுலர் முதலில் கற்றுக் கொள்ள வேண்டியது டீ போடுவதற்குதான். அடுத்தது கண்டிப்பாக ஆம்லெட் போடக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். மூணாவதாக முக்கியமாக உப்புமா கிண்ட கற்றுக்கொண்டால் மிச்சக் காலத்தை ஈசியாக ஓட்டி விடலாம்.

நான் கேள்விப்பட்ட வரை சென்னை உட்லாண்ட்ஸ் டிரைவ்-இன் இல் உப்புமா ரொம்ப பிரசித்தம். முன்பெல்லாம் எங்கள் வீட்டில் அப்பா செய்யும் உப்புமாவுக்கு அவருடைய பேரப்பிள்ளைகளிடம் கிராக்கி அதிகம். உப்புமா கொதித்து கிண்டி விடும் போது கொஞ்சம் பால் சேர்த்து அவர் செய்யும் குழைவான வெள்ளை வெளேர் உப்புமா ஒரு டைப். உப்புமாவை கிண்டி கிண்டி கொஞ்சம் தூக்கலாக எண்ணெய் சேர்த்து முட்டை பொடிமாஸ் போல ட்ரை உப்புமா ஒரு வகை என்று அசத்துவார். சின்ன வயதில் உப்புமா விரோதிகள் சங்கத்துக்கு தலைவராக வலம் வந்த எனக்கே இந்த ட்ரை உப்புமா பிடித்திருந்தது எல்லோருக்கும் ஆச்சரியம் தான்.

Representational Image

ஹைதராபாத்துக்கு வேலையில் டிரான்ஸ்பர் ஆனப் பிறகு சென்னையிலிருந்து காச்சிகுடா ரயிலில் போகும் போதெல்லாம் ரேணிகுண்டா ஸ்டேஷனில் ராத்திரி எட்டு மணி வாக்கில் ஒரு இருபது நிமிடம் ரயில் நிற்கும். ரயிலில் இருப்பவர்கள் முக்கால் வாசி பேர் ஏதோ கலவரம் வந்த மாதிரி வெளியே ஓடுவார்கள்.

வரும்போது ஒரு திறந்த காகித பொட்டலத்தை இரு கைகளால் ஏந்தியபடி சூசூ என்று உச்சு கொட்டி கொண்டு வருவார்கள். அப்புறம் ஒரு நாள் நானும் வாங்கி சாப்பிட்டேன். ஓரு நியூஸ் பேப்பர் காயிதத்துக்கு மேல் இலையை வைத்து, அதில் குழைவான உப்புமா ரெண்டு கரண்டி, ஒரு மசால் வடை; அப்புறம் கொஞ்சம் சிகப்பு கார சட்னி. இலையை மடித்து தரக் கூட கடைக்காரனுக்கு நேரம் இருக்காது.

Representational Image

அவ்வளவு கூட்டம் அலைமோதும். அப்படியே இரண்டு கையில் ஏந்திக்கிட்டு ட்ரெயினுக்கு திரும்பவேண்டும். அந்த ரவா உப்புமாவுல தாளித்தல் கூட சன்னமா தான் இருக்கும். ஆனால் உப்புமா கொதிக்கும் சூடுல இருக்கும். ஸ்பூன் எல்லாம் இல்லை. அந்த பொட்டலத்திலிருந்து நேராக கை விரல்களால் உஸ்..உஸ் என்று 'சால பாக உந்தி' என்று நமக்கு தெரிந்த மூன்று வார்த்தையில் பாராட்டிக்கொண்டே ஆவி பறக்க சாப்பிடவேண்டும்.. சூடு....அது தான் அந்த உப்புமாவின் சுவையின் ரகசியம். அதற்கப்புறம் ஒவ்வொருமுறையும் ரேணிகுண்டா வந்தால் நானும் கூட்டத்தோடு தலை தெறிக்க வெளியே ஓடுவேன்.

நாளைக்கு உங்கள் வீட்டில் என்ன டிபன்? உங்களில் பலருடைய பதில் ப்ராபபிலிட்டி தியரிபடி உப்புமா என்பதாகத் தான் இருக்கும். என்ஜாயி எஞ்சாமி...!


-சசி

 

 விகடன் கட்டுரை லிங்க்:  

தேவையில்லாம முந்திரியெல்லாம் தூவி விடாதீங்கப்பா..! - இப்படிக்கு உப்புமா காதலர்